რაღაც უცნაურად იმრიზება
  ივნისის შუა რიცხვის ამინდები
  მალე გამარიდეთ ქალაქს,თორემ
  სულაც უმიზეზოდ ავტირდები.

  ზაფხულის ჩვეულება უცვლელია,
  მზე კამკამა ცაზე იზმორება.
  მარტის წვიმასავით ველურია
  დღეს ეს ყველაფერი.იმორცხვებს და

  ტყეში ალბათ ლაღობს სოკოები
  მარწყვი მოუსხია მინდორს,
  შარშანდელი მახსოვს მოგონებით,
  რომ ველამუნებოდი სიოს.

  რაღაც უცნაურად გაიწელა
  თითქოს წასვლის წინა პერიოდი.
  გულმა ამასწინად გაიმღერა,
  მშვიდ ბუნებაში რომ ვსეირნობდი.

  უკვე აყრუებენ არე-მარეს,
  მომაბეზრებელი ფრინველები.
  ვეღარა და ვეღარ გავეცალე.
  ჩავრთე გადაჩვეულ სიმღერები.

  როცა სოფლის ხეხილს ეტანება
  ტანს ზევით ტიტლიკანა ქურდ-ბაცაცა,
  მერე დედაკაცი ვერაგდება,
  ყვირის: დამაქცია,გადამჭამა!

  მზისგან შეფაკლული ნაკვთები რომ
  ეშმაკური რხევით თამაშობენ.
  იქვე,სტადიონზე ხარობენ გოლს.
  სუფრას მონდომებით თამადობენ.

  სოფლის თავკაცობას ვუსმენ ისევ,
  რა თემას,პრობლემას არ ამბობენ.
  ხშირად ვეთანხმები გულმოსული,
  ხან მეღიმება,რომ კამათობენ.

  თონე რომ ხურდება,ზაფხულის ალს
  გვალვით ემატება ცეცხლის ალი.
  ბებო რომ ჩააკრავს პურს,ჯერ ერთ ცალს,
  მერე კი დანარჩენს, ვტკბები ჭამით.

  მერე მეზობლისგან გამოვიტან,
  კარგად დაძველებულ ყველის ნაჭერს,
  ცხელ-ცხელ შოთს ვამშვენებ თეთრ ნადავლით,
  სიამოვნებით მივლულავ თვალებს...

  ახლა მენატრება ყველაფერი...
  წასვლამდე ვეღარ ვზომავ დროს და ამბებს...

  რაღაც ამაზრზენად მეჩვენება,
  გარეთ ყველაფერი დანახული...
  სიცხე გულსაწვრილად იზმორება,
  თითქოს გრძელი ხიჭვით გაკაწრული...

  როგორ უცნაურად იმრიზება,
  ივნისის შუა რიცხვის ამინდები.
  მალე წამიყვანეთ ბებიასთან,
  თორემ უმიზეზოდ ავტირდები...




                                                                                                                                                        __თამუნია__