მზის ამოსვლას ველოდი...
ჩაქრა... აღარ ანათებს...
დასალიერს ჩაჰყვება...
სხივებს აღარ მომაფრქვევს...
გულის ხეთქვით მოველი-
ჩაესვენოს მზე იქნებ...
და დასრულდეს ნატანჯი
ამ ცხოვრების გზა ისევ...
წერტილიდან იწყება...
უსასრულოდ გრძელდება...
ეს სიცოცხლე-ბედკრული
უცაბედად არ წყდება...
ნელა-ნელა წვეთებად
დაგროვდება ზღვა ტანჯვა..
და გამოწვდილ ხელებს
გაუჭირდებათ განსჯა...
დამთავრდება ძახილი..
დაიჩოქებს სიცოცხლე...
განწირულის ვედრებით
უკვე აღარ ვიცოცხლებ...