პროვინციალიზმია, როდესაც ჰკითხავ უცხო ტურისტს ათასჯერ: „მოგწონს?” და მერე როცა სუფრას გაუშლი... რათა გაფურთხოს; პროვინციალიზმია, სხვის ნათქვამს რომ ასჯერ  გაზომავ, მაშინ როდესაც საკუთარზე ერთხელაც არ დაფიქრდები; პროვინციალიზმია, უცხო როცა მოგწონს სიგიჟე, მშობლიურს როცა არც კი იცნობ ხეირიანად; პროვინციალიზმია, როცა იცვამ ეგზოტიკურად, სულში როცა ეგზიტიკის მარცვალი არ დევს; პროვინციალიზმია, ყველა აკრძალულ ილეთს რომ ხმარობ, ოღონდ მიხვიდე იქა, სადაც ჩაგიფიქრია; პროვინციალიზმია საკუთარი „ღირსების” პოვნა სხვისი ღირსების დამცირების საშუალებით; პროვინციალიზმია გარეგნული პეწიანობა, მაშინ, როცა სული გიყარს შმორით, ნაგავით; პროვინციალიზმია ხელოვნების გაფეტიშება, ხოლო ცხოვრების უარყოფა, ანდა პირიქით; პროვინციალიზმია გაღმერთება ადამიანის, ანდა ვისიმე გასწორება მიწის-მიწასთან: პროვინციალიზმია მწუხარება უკიდეგანო და სიხარულიც უსამანო არის იგივე; პროვინცილიზმია, აღზევებულს როცა ტაშს უკრავ, ანდა როდესაც ძირს წაქცეულს პირში აფურთხებ; პროვინციალიზმია, წარმატება როცა გაბრუებს, მარცხი როდესაც მოგაგონებს მეორედ მოსვლას; პროვინციალიზმია, უსაყრდენოდ ცაში გაფრენა, ანდა მიწაზე მიწებება მძმე ფეხებით; პროვინციალიზმია დღენიადაგ ნიღბის ტარება, ან დაჩემება, რომ იცხოვრე სულაც უნიღბოდ; პროოვინციალიზმია სილამაზის ღმერთად შერაცხვა, ან სიმახინჯის ბოროტებად გამოცხადება; პროვინციალიზმია სხვისი ვალის დამახსოვრება, მაშინ, როდესაც საკუთარ ვალს არარად აგდებ; პროვინციალიზმია, უსაქმური როდესაც ხარ და სხვას აკრიტიკებ ყოვლისმცოდნე გენიოსივით; პროვინციალიზმია ამსოფლიურის უკიდეგანო შეყვარება... ან სიძულვილი; და კიდევ შური, ყოველგვარი შური ამ ქვეყნად არის მუდამ პროვინციული; პროვინციალიზმია, პროვინციელი როცა ხარ და დამალავ ამას მოპარული შავ დედალივით, ანდა როდესაც ლამაზ ქალივით ინაზები დიდქალაქელი, პროვინციალიზმია........