ირაკლის;;)

გადავყრი ღრუბლების დალალებს,
პოეტურ ენაზე გიამბობ,
მთვარესთან ალერსით მთვრალ ღამეს,
ბავშვობის ზღაპრებზე, mi amor...

ვარსკვლავებს ავანთებ გიტარით,
თმა გამისათუთოს ნიავმა,
სუნთქვას ხელისგულით გიტარებ,
ფრაზებს ჰორიზონტზე მივაბამ.

და დაგისალბუნებ მაგ თვალებს
მოურიდებელი კოცნებით,
შარბათით ავსებულ მათარებს
შეგასმევ, შეფერილს ოცნებით.

სხვები თუნდ ხმამაღლა ამბობდნენ,
ვაჰ, სულ გააფრინა თეამო...
ამ დროს შენ, ყველაფერს აჯობებს,
ჩურჩულით რომ მითხრა: te amo!...