ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: მზია სალვარიძე
ჟანრი: პროზა
27 ოქტომბერი, 2009


  ჩამოტვირთვა

ისინი მეზობლები იყვნენ

          ...ისინი მეზობლები იყვნენ.
          ერთ სართულზე, პირისპირ ცხოვრობდნენ და საერთო შემოსასვლელს საერთო რაზით რაზავდნენ.
          ორივეს ოჯახი ჰქონდა,საზოგადოებაში პატივცემული და მიღებული.თითქოს არაფერი არღვევდა ამ ორი ოჯახის იდილიას,თუ არ ჩავთვლით ორი ადამიანის მოულოდნელად შეფეთებულ თვალებსა და უნებურად აფრთხიალებულ გულებს. მიუხედავად იმისა,რომ ორივეს ჰყავდა წესითა და კანონით დამტკიცებული მუდმივი პარტნიორი,იყო მათში რაღაც იდუმალი, რაღაც მაგიური, ამოუცნობი და ვნებიანი...
          უცნაურია,მაგრამ მათ,სადღაც გულის კუნჭულში ჰქონდათ სიცარიელე, ზუსტად იმოდენა,ეს ორი პიროვნება რომ თავისდაუნებურად ცდილობდა ამოვსებას და ამას მხოლოდ მაშინ ახერხებდნენ, როცა მოულოდნელად შეეფეთებოდნენ ერთმანეთს.
          ორივეს ერთი რამ აფიქრებდა,ვერაფრით გაეგოთ,იყო თუ არა ეს შეგრძნებები ურთიერთგამომწვევი.თუმცა ამაზე პასუხის გაცემა შეუძლებელი იყო.ორივე დიდ პატივს სცემდა ოჯახს,რელიგიასა და ტრადიციას... მაგრამ გულის კუნჭულში დარჩენილი სიცარიელე ზოგჯერ ისე იზრდებოდა და იბერებოდა,რომ მისი მაშტაბები არათუ გულს,არამედ თვით პიროვნებებსაც აღემატებოდა და პირდაღებულ ფაშგუნდივით ითხოვდა საზრდოს. ეს საზრდო კი იმ წამიერი სიამოვნების შეგრძნება იყო,რომელსაც ისინი ურთიერთშეხვედრის დროს განიცდიდნენ...
            თითქოს მათი ცხოვრება რაღაც ფაზებით იყო ურთიერთგადაკვანძული.ისინი ბედის თითებში რუბიკონივით ტრიალებდნენ და იმ განსაკუთრებულ ვითარებაში, როცა მათი თვალები პასტელის ფერებივით თანხვდებოდნენ ერთმანეთს, ენით აუწერელ სიამოვნებას განიცდიდნენ...
          მათ ურთიეთობას ალბათ ინსტიქტების დისტანციური მართვა ერქვა.გარკვეულ სიტუაციებში ბედის ირონიის წყალობით ანდამატივით განიზიდავდნენ და მიიზიდავდნენ ერთმანეთს.ამ სიტუაციის მართვა მათ ძალებს აღემატებოდა და არც სურდათ ბედთან ჭიდილი.ორივეს ბევრი ჰქონდა დასაკარგი,თუმც ორივესთვის ცხადი იყო,რომ ამას იქით დიდი,ძალიან რაღაც ელოდათ...ამიტომაც უბრძოლველად მიჰყვებოდნენ დინებას და იმ უნებური თვალების შეფეთებით გამოწვეული სიამოვნებით კმაყოფილდებოდნენ,რომლითაც არც თუ იშვიათად ასაჩუქრებდა ბედი.ისინი ხომ მეზობლები იყვნენ.ერთ სართულზე,პირისპირ ცხოვრებდნენ და საერთო შემოსასვლელს საერთო რაზით რაზავდნენ...
                                                                                       

                                                                                                                                                                                                              01.07.07 წ.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები