ფიქრში მივყვები საყოლ გზას, გრანელს”
არც კაცი ვარ და არც სხვა რამ, თუ არ, დავწერე რამე,
ამ ჭაღის შუქზე ნაფიქრი, არც მზე ამოდის ბედზე,
არც ლექსია და არც მთვარე, არც რითმა
ლექსის კვალზე, არც ღვინო არის მტკნარი ხე
და არც ფიქრების ფანდი…

შენ რომ მიყვები “გრანელ” გზას განმარტებითი
ცნობით,
ამ ცხადში ნუღარ დაეძებ, “გალა” გზას ნუღარ ეძებ,
გინდ მწვანე ფერში იფიქრე, თუ გინდ შავფერში ქარგე,
თუ ვერ იპოვნი საკრავ სიმს, მაშინ რა არის აზრი?!
თუ ცხოვრებას ვერ გაუგე, მაშინ რა გინდა აქეთ?!

ჰოდა იფრინე ჭაში და ნუღარ ფეთქავ ამდენს,
ნუღარ დაეძებ „წერე“ გზას და ნუღარ დამყვები კუდში
თვალი უსწორე ჩემს ფანქარს და ნუღარ მკითხავ დარდებს.

დ. მუხიგულაშვილი