როცა: სამსახურიდან დაბრუნებულს სახლში დამხვდები და ქვაბში ინდური სანელებლით შეკმაზულ ფლავს დამახვედრებ - მე რომ მიყვარს. ჩემს საყვარელ, ყურმოტეხილ ჭიქას ბროწეულის წვენით ამივსებ და მაგიდაზე დამიდგამ. და სამარილეს შეხსენების გარეშე მომაწოდებ, მაშინ, მე აღარ დავწერ გაწურული ლიმონივით უგემურ ლექსებს.
როცა: ლაჯებში გარღვეული (სულ მანდ მერღვევა ეგ ოხერი!) შარვლის კემსვისას ნემსს თითებში ვიტაკებ და საწყალი დედაშენისთვის განკუთვნილ პორნოგრაფიას სიგარეტის ბოლივით კბილებიდან გამოვცრი; ამ დროს კი, შენ და დედაშენი, რომელიც მამაშენის რიყის ქვისფერ პერანგს აუთოვებს, ერთად დაასლოკინებთ და ერთდროულად იტყვით: ნეტავი ვის გავახსენდითო. მაშინ, რითმებს სულ დავშორდები, სამაგიეროდ მუსიკით ავავსებ ლექსებს.
როცა: მიღებაზე წითელ ჰალსტუხს შევიხსნი და ალაფურშეტზე კრუასანს დავაგემოვნებ, რომელსაც მიწის გემო ექნება. იმ მიწის გემო, დაზაფრულმა მუჭით რომ დავაყარე კიბოსგან შეჭმულ, ჯერაც უწვერულ სიყრმის მეგობარს. მაშინ, ყველა ლექსს სათაურებს წავუშლი.
როცა: თეატრში, შუა წარმოდგენისას ჩამთვლემს, და ბრმა, ხეიბარი ქალწული დამესიზმრება, რომელმაც სიარული მასწავლა 1 წლის ასაკში. ჯიბით თხილი და კანფეტები მოჰქონდა სანამ 10 წლის გავხდებოდი. მერე, 20 წლის ასაკში ღერებით სიგარეტი მოჰქონდა, რომელსაც საკუთარ ძმიშვილს ჰპარავდა. რომელიც 90 წლის ასაკში ქალწულად მიიცვალა, და პირველად მე და დედაჩემმა ვნახეთ კედლისკენ შებრუნებული. შემდეგ გულში ჩავიხუტე, მეორე სართულზე ავიყვანე და გავაპატიოსნე. მაშინ, დავფიქრდები იმაზე, რომ ჩემს ლექსებში ნაკლებად ვწერო ამქვეყნიურ ბედნიერებაზე.
როცა: მამაჩემი სიგარეტს აღარ მოწევს და ულვაშები აღარ გაუყვითლდება. ხოლო დედაჩემი ჩემთვის გამოსაგზავნ წერილს მეზობლის ბავშვს დააწერინებს. როდესაც შენ, შავებში ჩაცმული ჩუმად ყურში ჩამჩურჩულებ, ალბათ მეათასეჯერ და ბოლოჯერ, რომ ჩემი ყველაზე დიდი შეცდომა ბინის ქირის მეგობრებთან, რესტორანში დახარჯვა იყო, მე კი, როგორც ყოველთვის ვერაფერს გავიგონებ. აი მაშინ, ლექსებს უკვე საერთოდ ვეღარ დავწერ.
ეხლა წავიკითხე კომენტარები :) ყველა თავის საქმეს აკეთებს და წერს იმას რაც მისგან მოდის, ჰოდა დავაფასოთ ერთმანეთი. რას გავს ეს :D მე მომეწონა ეს ნაწერი :)
ეხლა წავიკითხე კომენტარები :) ყველა თავის საქმეს აკეთებს და წერს იმას რაც მისგან მოდის, ჰოდა დავაფასოთ ერთმანეთი. რას გავს ეს :D მე მომეწონა ეს ნაწერი :)
,,კრუასანს დავაგემოვნებ, რომელსაც მიწის გემო ექნება. იმ მიწის გემო, დაზაფრულმა მუჭით რომ დავაყარე კიბოსგან შეჭმულ, ჯერაც უწვერულ სიყრმის მეგობარს. მაშინ, ყველა ლექსს სათაურებს წავუშლი.'' :( მომეწონა! :)
,,კრუასანს დავაგემოვნებ, რომელსაც მიწის გემო ექნება. იმ მიწის გემო, დაზაფრულმა მუჭით რომ დავაყარე კიბოსგან შეჭმულ, ჯერაც უწვერულ სიყრმის მეგობარს. მაშინ, ყველა ლექსს სათაურებს წავუშლი.`` :( მომეწონა! :)
ამ მუსიკაზე წავიკითხე...საოცარია...ისეთი შთაბეჭდილება დამიტოვა რომ მგონია კარგა ხანი ვერ გამოვალ...უღრმესი მადლობა...ამ ლექსს უკვე აქვს ადგილი ჩემს ბლოკნოტში... ერთადერთი თხოვნა მაქვს-ნუ ხართ ასეთი მიუწვდომელი და სევდიანი! ამ გლეხებს(სანო და კიდე ერთი-ორი) ყურადღებას ნუ მიაქცევთ გთხოვთ...იმათი მატლები სწაფად დახოხავენ მაგრამ უმიზნოდ!
ამ მუსიკაზე წავიკითხე...საოცარია...ისეთი შთაბეჭდილება დამიტოვა რომ მგონია კარგა ხანი ვერ გამოვალ...უღრმესი მადლობა...ამ ლექსს უკვე აქვს ადგილი ჩემს ბლოკნოტში... ერთადერთი თხოვნა მაქვს-ნუ ხართ ასეთი მიუწვდომელი და სევდიანი! ამ გლეხებს(სანო და კიდე ერთი-ორი) ყურადღებას ნუ მიაქცევთ გთხოვთ...იმათი მატლები სწაფად დახოხავენ მაგრამ უმიზნოდ!
წავედი მე ახლა თვალს მოვატყუებ ცოტას დილით ადრე უნდა ავდგე და ჩახოხბილზე და ოსპის წვენზე უნდა გავაშვანშვალო ლექსი თქვენ კი მიირთვით აქანა ერთმანეთი....
წავედი მე ახლა თვალს მოვატყუებ ცოტას დილით ადრე უნდა ავდგე და ჩახოხბილზე და ოსპის წვენზე უნდა გავაშვანშვალო ლექსი თქვენ კი მიირთვით აქანა ერთმანეთი....
:) კრიტიკა უნდა ავტორს? კარგი, მაშინ მოისმინეთ. :) ეს პოეზია არ არის, ეს არის ცოლზე გაბრაზებული კაცის წერილი და გულის ფხანა. როგორც დიდმა ილიამ თქვა თავის დროზე, გულის ფხანა ქეცმა იცისო. :) არავითარი ღირებულება არ დევს და არც აზრი ამ "ქმნილებაში". :) ეს ასევე ეძღვნება ზოგიერთ საიტელს, რომელიც ქალბატონებს ასწავლის საუბარს და ამ დროს თვითონ არ იცის როგორ უნდა მოიქცეს მათთან. :) დააკვირდით საკუთარ თავს, სხვისი დაცინსვისას, საკუთარი თავი არ აიგდოთ, ოღონდ ოტტოსი არ იყოს, მაინც ვერ მიხვდებით მაგდენს. :)
:) კრიტიკა უნდა ავტორს? კარგი, მაშინ მოისმინეთ. :) ეს პოეზია არ არის, ეს არის ცოლზე გაბრაზებული კაცის წერილი და გულის ფხანა. როგორც დიდმა ილიამ თქვა თავის დროზე, გულის ფხანა ქეცმა იცისო. :) არავითარი ღირებულება არ დევს და არც აზრი ამ "ქმნილებაში". :) ეს ასევე ეძღვნება ზოგიერთ საიტელს, რომელიც ქალბატონებს ასწავლის საუბარს და ამ დროს თვითონ არ იცის როგორ უნდა მოიქცეს მათთან. :) დააკვირდით საკუთარ თავს, სხვისი დაცინსვისას, საკუთარი თავი არ აიგდოთ, ოღონდ ოტტოსი არ იყოს, მაინც ვერ მიხვდებით მაგდენს. :)
39. დადუ - გამოდის რომ შენი ლოგიკით ლექსებში საკვებზე არ უნდა ვისაუბროთ არა? ანუ ტაბუ უნდა დაედოს ამ თემას?
სხვას ნუ ეკითხები ისტერიული ტონით, რა არის ამ ლექსში კარგი და რატომ მოგწონთ-თქო. ვიღაცას რაღაცა მოგწონს და მას აქვს თავისი გემოვნება. შენ მიჰყევი და მაკრიტიკე თანმიმდევრულად თუ შეგწევს ამის უნარი. თითქოს მცდელობა გქონდა, მაგრამ ეს უფრო ავტორის მისამართით "გალაშქრება" იყო (აუ როგორ დავაკნინე ახლა ეს სიტყვა!), ვიდრე ლექსის კრიტიკა.
შენ გაბრაზდი და ანერვიულდი უკვე. მომწონს ეს ძალიან. ასე გააგრძელე...
didou nana. 2010
მე არ მომწონს გივი მაგრამ რას იზამ, ფაქტია და ჯობს დატკბე ამით :D
39. დადუ - გამოდის რომ შენი ლოგიკით ლექსებში საკვებზე არ უნდა ვისაუბროთ არა? ანუ ტაბუ უნდა დაედოს ამ თემას?
სხვას ნუ ეკითხები ისტერიული ტონით, რა არის ამ ლექსში კარგი და რატომ მოგწონთ-თქო. ვიღაცას რაღაცა მოგწონს და მას აქვს თავისი გემოვნება. შენ მიჰყევი და მაკრიტიკე თანმიმდევრულად თუ შეგწევს ამის უნარი. თითქოს მცდელობა გქონდა, მაგრამ ეს უფრო ავტორის მისამართით "გალაშქრება" იყო (აუ როგორ დავაკნინე ახლა ეს სიტყვა!), ვიდრე ლექსის კრიტიკა.
შენ გაბრაზდი და ანერვიულდი უკვე. მომწონს ეს ძალიან. ასე გააგრძელე...
didou nana. 2010
მე არ მომწონს გივი მაგრამ რას იზამ, ფაქტია და ჯობს დატკბე ამით :D
დადუ - გამოდის რომ შენი ლოგიკით ლექსებში საკვებზე არ უნდა ვისაუბროთ არა? ანუ ტაბუ უნდა დაედოს ამ თემას?
სხვას ნუ ეკითხები ისტერიული ტონით, რა არის ამ ლექსში კარგი და რატომ მოგწონთ-თქო. ვიღაცას რაღაცა მოგწონს და მას აქვს თავისი გემოვნება. შენ მიჰყევი და მაკრიტიკე თანმიმდევრულად თუ შეგწევს ამის უნარი. თითქოს მცდელობა გქონდა, მაგრამ ეს უფრო ავტორის მისამართით "გალაშქრება" იყო (აუ როგორ დავაკნინე ახლა ეს სიტყვა!), ვიდრე ლექსის კრიტიკა.
შენ გაბრაზდი და ანერვიულდი უკვე. მომწონს ეს ძალიან. ასე გააგრძელე...
დადუ - გამოდის რომ შენი ლოგიკით ლექსებში საკვებზე არ უნდა ვისაუბროთ არა? ანუ ტაბუ უნდა დაედოს ამ თემას?
სხვას ნუ ეკითხები ისტერიული ტონით, რა არის ამ ლექსში კარგი და რატომ მოგწონთ-თქო. ვიღაცას რაღაცა მოგწონს და მას აქვს თავისი გემოვნება. შენ მიჰყევი და მაკრიტიკე თანმიმდევრულად თუ შეგწევს ამის უნარი. თითქოს მცდელობა გქონდა, მაგრამ ეს უფრო ავტორის მისამართით "გალაშქრება" იყო (აუ როგორ დავაკნინე ახლა ეს სიტყვა!), ვიდრე ლექსის კრიტიკა.
შენ გაბრაზდი და ანერვიულდი უკვე. მომწონს ეს ძალიან. ასე გააგრძელე...
დადუ - გამოდის რომ შენი ლოგიკით ლექსებში საკვებზე არ უნდა ვისაუბროთ არა? ანუ ტაბუ უნდა დაედოს ამ თემას?
სხვას ნუ ეკითხები ისტერიული ტონით, რა არის ამ ლექსში კარგი და რატომ მოგწონთ-თქო. ვიღაცას რაღაცა მოგწონს და მას აქვს თავისი გემოვნება. შენ მიჰყევი და მაკრიტიკე თანმიმდევრულად თუ შეგწევს ამის უნარი. თითქოს მცდელობა გქონდა, მაგრამ ეს უფრო ავტორის მისამართით "გალაშქრება" იყო (აუ როგორ დავაკნინე ახლა ეს სიტყვა!), ვიდრე ლექსის კრიტიკა.
შენ გაბრაზდი და ანერვიულდი უკვე. მომწონს ეს ძალიან. ასე გააგრძელე...
დადუ - გამოდის რომ შენი ლოგიკით ლექსებში საკვებზე არ უნდა ვისაუბროთ არა? ანუ ტაბუ უნდა დაედოს ამ თემას?
სხვას ნუ ეკითხები ისტერიული ტონით, რა არის ამ ლექსში კარგი და რატომ მოგწონთ-თქო. ვიღაცას რაღაცა მოგწონს და მას აქვს თავისი გემოვნება. შენ მიჰყევი და მაკრიტიკე თანმიმდევრულად თუ შეგწევს ამის უნარი. თითქოს მცდელობა გქონდა, მაგრამ ეს უფრო ავტორის მისამართით "გალაშქრება" იყო (აუ როგორ დავაკნინე ახლა ეს სიტყვა!), ვიდრე ლექსის კრიტიკა.
შენ გაბრაზდი და ანერვიულდი უკვე. მომწონს ეს ძალიან. ასე გააგრძელე...
ჩემი მოთმინების ფიალა ნამდვილად აივსო უკვე და აი, ახლა ნაღდად დავწერ რასაც ვფიქრობ და რაზეც თავს ვიკავებდი:
დიდოუ ნანა და ამ ნაწერით შორს მივფრინავთ? სწორედ ამ ლექსში ჩანს ის უბედურება რაც ქართველებს გვჭირს, ყველაფერი საჭმელამდე რომაა დაყვანილი და პირველივე ნაწილიდან რომ ჭამით იკვრება ლექსის კვანძი, გამორღვეული შარვალი და ეს ალაფურშეტული ჰალსტუხი ხომ საერთოდ და აი ფინალზე მოღიმარს ვეთანხმები ასი პროცენტით.
ხალხო მართლა კარგი გგონიათ ეს ლექსი? ნუ გამაგიჟეთ? და ეს ღირებულია რაც ზემოთ წერია? და აქ რამეა ისეთი რომ გაგყვება წაკითხვის შემდეგ და გესიამოვნება ან რამეზე თვალს აგიხელს ან მეტაფორაა ისეთი საამო ან არ ვიცი არის აქ რამე რაც მას ლექსად ხდის? არაფერი, საერთოდ არაფერი.
კრიტიკას როცა ითხოვთ, მინიმუმ, რამე უნდა იყოს საკრიტიკო... ისე, ლიტ.გე-ზე დადეთ ეს ლექსი და კრიტიკა შეგხვდებათ იქ უთუოდ ეს ისე, თუ გაინტერესებთ... პატივისცემით...
ჩემი მოთმინების ფიალა ნამდვილად აივსო უკვე და აი, ახლა ნაღდად დავწერ რასაც ვფიქრობ და რაზეც თავს ვიკავებდი:
დიდოუ ნანა და ამ ნაწერით შორს მივფრინავთ? სწორედ ამ ლექსში ჩანს ის უბედურება რაც ქართველებს გვჭირს, ყველაფერი საჭმელამდე რომაა დაყვანილი და პირველივე ნაწილიდან რომ ჭამით იკვრება ლექსის კვანძი, გამორღვეული შარვალი და ეს ალაფურშეტული ჰალსტუხი ხომ საერთოდ და აი ფინალზე მოღიმარს ვეთანხმები ასი პროცენტით.
ხალხო მართლა კარგი გგონიათ ეს ლექსი? ნუ გამაგიჟეთ? და ეს ღირებულია რაც ზემოთ წერია? და აქ რამეა ისეთი რომ გაგყვება წაკითხვის შემდეგ და გესიამოვნება ან რამეზე თვალს აგიხელს ან მეტაფორაა ისეთი საამო ან არ ვიცი არის აქ რამე რაც მას ლექსად ხდის? არაფერი, საერთოდ არაფერი.
კრიტიკას როცა ითხოვთ, მინიმუმ, რამე უნდა იყოს საკრიტიკო... ისე, ლიტ.გე-ზე დადეთ ეს ლექსი და კრიტიკა შეგხვდებათ იქ უთუოდ ეს ისე, თუ გაინტერესებთ... პატივისცემით...
შენი ნაწერიდან რაც გავიგე, მე რომ აგდებულად მელაპარაკნენ და თავიანთ ჭკუაში დამცინეს, როგორც მინიმუმ გამეფრთხილებინა, ასეთი ტონით ნუ მელაპარაკებით-თქო?
ერთი საინტერესო ტენდენცია შევამჩნიე ურაკზე - რამდენიმე ადამიანი ხართ შეკრებილი, ან მეგობრები, ან ახლობლები, ან ერთი ოჯახის წევრები, რა ვიცი :D და ძალიანაც რომ არ მოგეწონოთ, ერთმანეთის ნაწარმოებებს ცოცხალი თავით არ გააკრიტიკებთ, ხოლო სხვათა ნაწერებს არათუ აკრიტიკებთ, უსაფუძვლო და გაცრეცილი ცინიკური გამოხდომებით განიხილავთ. ამიტომაც სწორად აღნიშნე შენ - კოლექტივის კრება როცა თქვი... ;) :))
მე მართლა მკიდია თქვენი დამოკიდებულება. უბრალოდ მწყდება გული იმაზე, რომ ბევრი მშვენიერი და ბევრიც ამაზრზენი ნაწარმოები ქვეყნდება ურაკზე და ერთი ნორმალური კრიტიკა არ შემომჩნევია ჯერ :))) უმაგისოდ კი ვერ გაფრინდებით ჩემო კარგებო :)
გვანციოლა
შენი ნაწერიდან რაც გავიგე, მე რომ აგდებულად მელაპარაკნენ და თავიანთ ჭკუაში დამცინეს, როგორც მინიმუმ გამეფრთხილებინა, ასეთი ტონით ნუ მელაპარაკებით-თქო?
ერთი საინტერესო ტენდენცია შევამჩნიე ურაკზე - რამდენიმე ადამიანი ხართ შეკრებილი, ან მეგობრები, ან ახლობლები, ან ერთი ოჯახის წევრები, რა ვიცი :D და ძალიანაც რომ არ მოგეწონოთ, ერთმანეთის ნაწარმოებებს ცოცხალი თავით არ გააკრიტიკებთ, ხოლო სხვათა ნაწერებს არათუ აკრიტიკებთ, უსაფუძვლო და გაცრეცილი ცინიკური გამოხდომებით განიხილავთ. ამიტომაც სწორად აღნიშნე შენ - კოლექტივის კრება როცა თქვი... ;) :))
მე მართლა მკიდია თქვენი დამოკიდებულება. უბრალოდ მწყდება გული იმაზე, რომ ბევრი მშვენიერი და ბევრიც ამაზრზენი ნაწარმოები ქვეყნდება ურაკზე და ერთი ნორმალური კრიტიკა არ შემომჩნევია ჯერ :))) უმაგისოდ კი ვერ გაფრინდებით ჩემო კარგებო :)
