ჩახერგილ მანქანას თოვლი ედება...ედება.
-ხომ ცოცხლები არიან?

-კი, კი,მომეხმარეთ!!!

-რასა თხრი  ადამიანო!?

-გზას!გასაყვანს!ცოცხლები არიან!!!.........



კარგად მომასვი ზურგზე!!!!
-ოდნავ,კიდევ მომიმკვლევე....



ავდივარ!!!უკან  მიიხედა...
-მალე დავბრუნდები,მიმიხედეთ!!!!

-თვალი გაახე,აბა,აბა-თქვიიი...

-ჰოოო,მამაძალი! მიცანი!ხმა გამეც,რათა მზაფრავ!-ცხელმა ცრემლებმა სახე დაუკვალეს,ნიკაპს ჩასცდნენ,ვერ მოიწმინდა,ხელებით მფეთქვი სხეული გულზე ყავდა მიკრული.

-ეგრე,ეგრე, გენაცვალე...ამოისუნთქე,აქა ვართ! განა ვინ არი თქვენი მიმტოებელი???-სიხარულით ამოიდუდუნა.


საავადმყოფოდან გარეთ გამოსული-სახეზე თოვლს ისვამდა,ლუკმავდა..

გადამირჩით!!!
გადამირჩით-ეყვირებოდა და ვერ.....
თოვლის ნაჭამი ვერ ყვიროდა....