რაღაცა იწვის მემგონი,
დამწვრის სუნია, რატომ?
აზრზე მოვიდეთ, მოდის
დასალიერი ხალხო . . .

ჩვენ ვიწვით სულით-ხორცამდე,
ჩვენ ვწვავთ ერთმანეთს ფერფლამდე.
რატომ ვწვავთ? უმადურობა . . .
რად ვიწვით? უსუსურობა . . .

ისედაც კვამლის ბურუსში
ხელებით ვგუდავთ ერთმანეთს . . .
ისედაც დაღლილ მიწას, ჩვენ
ვთხრით რომ ჩავიდეთ ცეცხლამდე.

ბევრი დრო დაგვრჩა ? ჰკითხეთ ერთმანეთს,
იქნებ ვინანოთ რაღაცა მაინც,
რატომ დავკარგეთ ის რაც გაგვაჩნდა ?
ამის პასუხზე ვიფიქროთ მაინც !

თუმცა რად უნდა ამას პასუხი ?!
ისედაც ყველამ ყოველი იცის . . .
ჩვენი ხელით გვაქვს ჭუჭყად ნაქცევი
წმინდა და სუფთა, ძველი სანთელი.

ძველად მეზობელს ხელს გაუწვდიდი,
ახლა აზრადაც აღარ გაივლებ,
რატომ ? ხომ იცი, შეტრიალდები
და ზურგში ისევ დანას დაგადებს.

გაჭირვებისა ტალკვესი ერქვა
კარის მეზობელს და შენს ძმადნაფიცს . . .
და დღეს ის ბნელ ღამეს ჩაგისაფრდება
და მშიერივით გამოგჭამს გულ-ღვიძლს . . .

ბნელ კუთხეში რომ მეგობარი გყავს
აფთარივითა ჩასაფრებული,
ერთ დროს მის გვერდით ყანწი გეჭირა,
დღეს კი დანა გაქვს მისთვის გაშლილი.

რაღაცა იწვის მემგონი,
დამწვრის სუნია, რატომ ?
ჯოჯოხეთში ვართ უკვე,
გამოიღვიძეთ ხალხო !!!