მზე ჩაესვენა დიდებულად, მერცხლებსაც სძინავთ,
მაღლა დაჰფრენენ ღამურები, ნაცრისფერ ბინდში,
სველ კუთხეთაგან ყრუდ მოისმის გომბეშოთ გმინვა
და მწუხრის ლანდი შეჰპარვია ყველაფერს ირგვლივ.

ოჰ, რა მშვიდია ნაკადული, არ შფოთავს სრულად,
მის ზედაპირი გაყინულა და სძინავს ჩუმად.
ცვარიც კი აღარ დაჰფენია ამ ღამით ბალახს
და ნესტიც, ხეთა აჩრდილებში, თავს ვეღარ მალავს.

ქარი მშრალი და მსუბუქია ამაღამ თითქოს,
როგორც ჩანს სიოც მოწყენილი არ უნდა იყოს,
ზევით და ქვევით ატრიალებს მტვერსა თუ ბალახს
და სევდიანად დასთამაშებს ბინდისფერ ქალაქს.



The sun is set; the swallows are asleep;
The bats are flitting fast in the gray air;
The slow soft toads out of damp corners creep,
And evening's breath, wandering here and there.

Over the quivering surface of the stream,
Wakes not one ripple from its summer dream
There is no dew on the dry grass to-night,
Nor damp within the shadow of the trees;

The wind is intermitting, dry, and light;
And in the inconstant motion of the breeze
The dust and straws are driven up and down,
And whirled about the pavement of the town.

By Percy Bysshe Shelley