დამნაშავე ვარ, ჩემი გული თვითონ მოვკალი,
გრძნობით დავხვრიტე, ჩემი ხელით მოვუღე ბოლო,
წითელი ჩანთით, ქერა ლამაზმანი, რომ დადის,
მას მიუძღვის ეს წრფელი გრძნობა , ოცნების გოგოს...

შეყვარებული დავხეტიალობ ერთი ტიალი,
დავეხეტები და ცხოვრებას დედას ვაგინებ,
სასტიკ უარს ყოველ წამ-წუთს გააქვს გრიალი,
ეშმაკის ბნელი ცეცხლი ირგვლივ თვითონ დავინთე.

ეხლა კი დავწვავ ყველა იმ ლექს რაც შენ გეძღვნება,
დავივიწყებ ყველა თბილ სიტყვას, რაც გავიმეტე,
თუმცა უაზროდ, შენზე ფიქრი გულს არ ეშვება,
შეყვარებაა, დიდი ცოდვა რაც ჩავიდინე.

ეხლა კი ვნანობ, მაგრამ უკვე რაღა დროსია,
საკუთარ თავს ხომ დიდი ტანჯვა მე მივუსაჯე,
ვერ დაგივიწყებ სიკვდილამდე, ასე მგონია,
გულს ვერ დავუშლი. მეყვარები ბოლო წუთამდე...

დამნაშავე ვარ...

მიმიძღვის ცოდვა უსასტიკესი...

მე ხომ ჩემი ხელითვე გავანადგურე...

ჩემი ისედაც დამწვარი გული....