თვალებს ვერ აშორებ კაეშანს,
ცაზე ფერიები დადიან,
ქარებს ღრუბელი რომ გაეშვა
აღარ გიხილავდი დარდიანს.
მთაში გამლღვალია ყინული,
ისე მინდოდა და წავედი,
ღრუბლით მთა რომ შემოფინულა,
თითქოს გამოგკვეთა წამიდან
დროის უცნაურმა მანქანამ,
მე კი შენს თვალებში ვღონდები,
მოგხვევ მხრებზე ფიქრის მაქმანებს,
წვება ბინდები და ბლონდები.
ცას რომ ცისარტყელა გააწნეს,
ქარმა ყველაფერი არია,
თმებში მზის სხივები ჩაგაწან
თითქოს ღვთისმშობელო მარიამ.
თმებზე დაგეკიდა წვიმები,
ცა დღეს ქაოსების ფერია,
წვება მეტაფორა წვივებზე,
მთვარე ახლა ობლის კვერია,
მე კი პეშვებს ვუშვერ მაისებს
და კვლავ შენს თვალებში ვღონდები,
მოხვალ ჩემთან ალბათ გაისად,
შენი ბინდებით და ბლონდებით.
თითქოს გამოგკვეთა წამიდან
დროის უცნაურმა მანქანამ,
მთაში ჩემთან ერთად წამოდი,
მხრებზე მოგხვევ ფიქრის მაქმანებს.
                                დმ.05.2010წ.