ზოგი ქალი იმ ყვავილსა ჰგავს,
ჯერ ღობის გარედან
წნელის საფეხურებს
მაღლა-მაღლა რომ ამოუყვება,
მერე ერთხანს
ღობის ჰორიზონტზე დასახლდება,
უფრო გაივსება,
უფრო გაბრწყინდება,
მერე იმავე საფეხურებით
ღობის შიგნით
ნელა-ნელა ჩამოეშვება
/შენი კარ-მიდამო
სხვაგვარად განათდება/,
ხოლო შემოდგომის მიწურულს
ყველა ყვავილზე მშვენიერი
სიკვდილით მოკვდება.