უსასრულო გზას მიაპობს რაში
მას ვერ ეწევა ვერსად ვერავინ
ის არ ისვენებს, არსად ჩერდება
რაშს მათრახს ურტყამს ბედის მკვერავი.

მიიწევს, როგორც სინათლის სხივი
ნაფეხურს ტოვებს უფერო რაში
შემდეგ თვითონვე შლის იმ ნაფეხურს
უკან ფლოქვებით რბოლის დროს გზაში.

ზოგჯერ შავად ჩანს უფერო რაში
როცა სულს ხვდება ფლოქვები მისი
მაგრამ რბოლის დროს ფერს იცვლის ისევ
და თეთრად ღებავს მას მარადისი.

ამ რაშს განგებამ თვით დრო უწოდა
ხოლო მის მხედარს მსაჯული მკაცრი
ყველანი ჩვენ იმ ხეებად გავჩნდით
რაშის ფლოქვები ფოთლებს რომ აცლის.