დაფრქვეული ჰიპნოზის სუსხიანი ფანტელი,
გუგებიდან მიღმიეტის მომნუსხველი შუქი,
სპირიტიულ სეანსზე მოკიაფე სანტელი ,
ფარაონის სული ჟამთა კვამლით მუქი;
თუ კიბელას ქურუმი გაზაფხულით გიჟი;
თუ გამყოლი ჩუმი, მარადიულ გზებზე,
თუ  უდაბნოს დარაჯები ჭათა...
სისხლში რბოდა მისტიური შიში,
როს მიმზერდა გაწოლილი მზეზე
შავი ეშმა და თვალებით მჭამდა...