ვაფშე დაგლიჯა თავიკომენტებიანა.

ჰოო, აქ იმდენი რამ ითქვა რაღა მეთქმის, მით უფრო მე ..
+2 დავწერ მორცვად და გავალ :*

ჰმ
წისქვილიო არა?..
თან ქარის ...
თან ქრის...
ქარი.
მმაგარი ქარია.
მმაგარი წისქვილია
მმმაგარია....
მმოკითხვა  მმეწისქვილეს.

43, მეგი ჯერ კიდევ ცოცხლობს ჩვენს გულებში და გრძელდება ქართულს პოეზიაში... ))

კარგია! რობერტ ბერნსი გამახსენა!

კარგია! რობერტ ბერნსი გამახსენა!

ნუ, ახლა, მაინცდამაინც "წელქვეშა სიღრმეების" ყურებას ნუ მოგვთხოვთ, ბატონო რატომ:-P

რატომ უხეში? რატომ? :D ნუ ეგ ვინ როგორ აღიქვამს და უყურებს, ზედაპირზე არ უნდა დარჩე, ქვეშ-ქვეშ და შუუხედო სიღმეეფს ხანდროს როგორც ჯემალაი იტყოდა :))

"ბანალობა" რა შუაშია, რატომ-ო?:D უბრალოდ, ნამეტანი უხეშია.

არაფერსაც არ აფუჭებს :D მაინცდამაინც ბანალობა უნდა იყოს????

მომეწონა ბოლო ფრაზამდე, ანუ ბოლო ზედმეტად უხეშია ამ კოხტა ლექსისთვის.
"წელქვეშ" - ეს სიტყვა აფუჭებს ყველაფერს, ჩემი აზრით. კონტექსტი გასაგებია, მაგრამ...

ძალიან კარგი ლექსია, ნინო, ძალიან კარგი!

გარდა ქვევით აღნიშნულისა, ძალიან საინტერესო ტროპია ჩემთვის ხვავის ცოცხით გაგვა კუთხისკენ და მეწისქვილის სახე, რომელიც ძალიან კარგად ხსნის ლექსის ფაბულას.

"წელქვეშ წისქვილის ქვის" ბრუნვის ეფექტის ლექსია ;;)

გაოცებული ვარ საიტის წერვთა სექსო-ფსიქო-მედიცინური  :D ცოდნის დონით! :)
ლექსი საერთო ჯამში მომეწონა, მაგრამ ამ წელს ქვევით წისქვილის ქვის ბრუნვა-ტრიალმა რაღაც არასასიამოვნო ასოციაცია აღძრა ჩემში... :( არა მგონია დოლაბს "პეპლის" ეფექტი ქონდეს... ნუ ეს ჩემთვის... :)

რას წარმოვიდგენდი ჩემს ბიძაშვილებს თუ ჯერ კიდევ უძღვნიდნენ (კარგ) ლექსებს.

თუკი სათქმელს, აქაოდა, მექისქვილემ არ შემოგვისწროსო, აჩქარებს, და დრო კოცნაზე-ღა ჰყოფნით, წელსქვევით ”წისქვილის დატრიალებას” - რომელიც, მგონი, ზუსტად მივხვდი, რასაც უნდა ნიშნავდეს - როგორ მოასწრებდნენ? : )
უბრალოდ, ჟინზეც რომ იყოს აქ საუბარი, ეს კონკრეტული სახე ”წელსქვევით წისქვილის ტრიალი”,ამ მსუბუქი სასიყვარულო თამაშის ფონზე, ვულგარული მეჩვენება.

                                                                                                        იეჰოვას  მოწმე.
ჯერ ერთი რა მოსწრება უნდა მაგას.
მეორეც, იეჰოვას მოწმე მგონი მამაკაცია  და იქნებ მაგას სხვანაირი შეგრძნებები აქვს . რა საჭირო იყო ასე დაწვრილებით განხილვა:))
ლექსი მომეწონა ,ქალბატონო ნინო:)

თუკი სათქმელს, აქაოდა, მექისქვილემ არ შემოგვისწროსო, აჩქარებს, და დრო კოცნაზე-ღა ჰყოფნით, წელსქვევით ”წისქვილის დატრიალებას” - რომელიც, მგონი, ზუსტად მივხვდი, რასაც უნდა ნიშნავდეს - როგორ მოასწრებდნენ? : )
უბრალოდ, ჟინზეც რომ იყოს აქ საუბარი, ეს კონკრეტული სახე ”წელსქვევით წისქვილის ტრიალი”,ამ მსუბუქი სასიყვარულო თამაშის ფონზე, ვულგარული მეჩვენება.

                                                                                                        იეჰოვას  მოწმე.
ჯერ ერთი რა მოსწრება უნდა მაგას.
მეორეც, იეჰოვას მოწმე მგონი მამაკაცია  და იქნებ მაგას სხვანაირი შეგრძნებები აქვს . რა საჭირო იყო ასე დაწვრილებით განხილვა:))
ლექსი მომეწონა ,ქალბატონო ნინო:)

თუკი სათქმელს, აქაოდა, მექისქვილემ არ შემოგვისწროსო, აჩქარებს, და დრო კოცნაზე-ღა ჰყოფნით, წელსქვევით ”წისქვილის დატრიალებას” - რომელიც, მგონი, ზუსტად მივხვდი, რასაც უნდა ნიშნავდეს - როგორ მოასწრებდნენ? : )
უბრალოდ, ჟინზეც რომ იყოს აქ საუბარი, ეს კონკრეტული სახე ”წელსქვევით წისქვილის ტრიალი”,ამ მსუბუქი სასიყვარულო თამაშის ფონზე, ვულგარული მეჩვენება.

                                                                                                        იეჰოვას  მოწმე.
ჯერ ერთი რა მოსწრება უნდა მაგას.
მეორეც, იეჰოვას მოწმე მგონი მამაკაცია  და იქნებ მაგას სხვანაირი შეგრძნებები აქვს . რა საჭირო იყო ასე დაწვრილებით განხილვა:))
ლექსი მომეწონა ,ქალბატონო ნინო:)

რათ უნდა ამდენი ამბავი?! მივაჭედე 5 რულსმანი და გავედი.

ამ ლექსზე მე მოკლე კომენტარი დავტოვე, ოღონდ არა აქ, არამედ "ნინო დარბაისელზე" და სწორედ  იამს ვგულისხმობდი, რაც აქ უფრო ვრცლად უთქვამს ი ე ჰ ო ვ ა ს მ ო წ მ ე ს

ეს ტექსი ფსიქოლოგიური ნარკვევი კიარა - მხატვრული ტექსტია და შენიშვნაც სწორედ ამ მიმართულებით მქონდა. თუ იმასაც გავითვალისწინებთ, რომ ”წელსქვევით წისქვილის ტრიალი”, მომდინარეობს ფრაზიდან :”თავზე წისქვილის ქვის დატრიალება” - რაც, თავისმხრივ, ტანჯვა-წამების გამოვლას ნიშნავს, ეს ვერაფრით ეთანხმება თქვენეულ ახსნას ”ენდორპინის” გამოყოფასთან დაკავშირებით, რადგან ენდორპინი, თუ არ ვცდები, არის ის ნივთიერება, რომლის გამოყოფასაც სიამოვნების შეგრძნება მოსდევს. აი ”გულთან” მიმართებაში კი - წისქვილის ქვის დატრიალება სავსებით ადეკვატური იყო : )
მკითხველი, ისევე, როგორც ავტორი, ცდება -
იეჰოვას მოწმე. 2010-08-18 10:25:34

არადა როგორ არ უხდება ეს კომენტარები ამ ლექსს :)

5

იეჰოვას მოწმეს აქ პოსტვის ლიმიტი ამოეწურა და  ამის გამო კომენტარი დამიტოვა ლექსთან ''დანა''.
(გადმოკოპირებულია ვერლურის კომენტ.N 25-ის დასაწყისში).
გადმომაქვს ჩემი პასუხი:


,,იეჰოვას მოწმე ძვირფასო!
ეს დაყოვნება როგორ შეიძლება იყოს მხოლოდ რამდენიმეწამიანი? წარმოიდგინეთ ქალ-ვაჟი - ერთმანეთის მუდმივი გამღიზიანებლები - ერთ ჩაკეტილ სივრცეში - წისქვილში ხანგრძლივად, მოწმის, მეწისქვილის  მუდმივი  იქმყოფობით.  გამონათებებად - მისი გარეთ გასვლები-ღა  რომ რჩება...
ქალის არსებაში ასეთი მომენტები კვალს ტოვებს და, ჩათვალეთ, რომ სუბლიმირებული სახით, ოდესღაც პოეტურ ტექსტად გარდაიქმნება.
( ცხადია,  არ გჭირდებათ განმარტება, რომ ავტორი და ლექსის სუბიექტი იდენტურნი არ არიან)."

ლექსი  მომეწონა...მაგრამ იმდენად საინტერესო ახსნა განმარტებები ახლავს...:)))) ლექსი სულ გადამავიწყდა...:)
და გაოცებული გავედი...რა  სრულყოფილად ფლობენ პოეტები სექსის უწვრილმანეს დეტალებსაც კი ...კარგ სექსოლოგსაც შეშურდება...:)

"დანა", ავტორი: დებორა
ქ. ნინო,
ჩემთვის გაუგებარი მიზეზების გამო იქ ვეღარ ვტოვებ კომენტარს, ამიტომ აქ გამოგეხმაურებით

”კონკრეტული გამღიზიანებლის გამო აღმოცენებული და დაუკმაყოფილებელი სექსუალური ლტოლვა - აღარ იწვევს იმ ,, პეპლურ`` სასიამოვნო შეგრძნებებს, ენდორპინის გამოყოფის გამო თავიდან რომ ეუფლება ადამიანს, რადგან  განმუხტვა არ ხდება, ტკივილშიც კი გადაიზრდება  .... ღმერთმა ყველა დაიფაროს და  სხვადასხვა  პათოლოგიებსაც კი იწვევს ქალის ორგანიზმსა და ფსიქიკაში.- არ მგონია ეს გაუგებარი იყოს, იეჰოვა ძვირფასო.”

გაუგებარი, არ არის ქ. ნინო. მესმის, რისი თქმაც გინდათ, მაგრამ, შეკითხვა მაქვს - რამდენიმე წამიანი დაყოვნება გამოიწვევს კი ასეთ კატასტროფულ შედეგებს? - მე მგონი არანაირ კვალსაც არ დატოვებს, გარდა - სასიამოვნო შეგრძნებისა. პოეტური ტექსტის ამოცანა ხომ მხატვრული დამაჯერებლობაა პირველ რიგში და არა - ფსიქოლოგიური წიაღსვლა.

http://urakparaki.com/?m=4&ID=35657#comments


დავდებ ბარემ და გიპასუხებ:

წამიანი იქნება თუ წუთიანი ტკივილს მაინც იწვევს რაღაც დოზით, ყოველ შემთხვევაში მხოლოდ სიამოვნება არაა ნამდვილად, სწორედ ეს "თავბრუდამხვევი" მონაცვლეობა არის ბრუნვა, იშლება საზღვარი, ხდება ტკივილ-სიამოვნება, ისევე როგორც ზოგადად სიყვარული. და იქნებ ავტორს საერთოდ არ უფიქრია ამაზე მაგრამ მაინც კარგად გამოვიდა ასოციაცია ჩაკრებზე და სუბლიმაციაზე, ტკივილი იქნება ეს თუ სიამოვნება ფაქტია რომ ამ დროს ხდება ენერგიის გამოღვიძება და ამ ენერგიას ტანტრაში იყენებენ ჩაკრის "დასატრიალებლად", ეს ენერგია აღვიძებს უდაბლეს სექსუალურ ცენტრს და მერე მიუყვება ზემოთ თანდათან, თუ ზუსტად მახსოვს :)

ნინო, ძვირფასო... :) ვინც ასე მარტივად ვერ გაიგებს, რატომ ბრუნავს ეს ქვა "წელქვეშ' და არა "გულზე", ის ვერც იმას გაიგებს, რა შუაშია ამ ყველაფერთან ფსიქოანალიზი და ვინც ოდნავ მაინც ჩახედულია ფსიქოანალიზში, ის, შენი კომენტარის მერე, გაცილებით უფრო მეტს გაიგებს, ვიდრე საჭიროა და ცოტა არ იყოს უხერხულია... ;) ეს რა თქმა უნდა ხუმრობით. :) სინამდვილეში კი, როგორც წესი, ჰიპოფიზი მაშინ ახდენს ნერვული სისტემის ნეირონების ოპიატურ რეცეპტორებზე ენდორფინულ თავდასხმას, როცა ორგანიზმი რაიმე ფიზიკურ ზეწოლას განიცდის. მაგ.: ეს მოხდებოდა იმ შემთხვევაში, თუ ეს "წისქვილის ქვა" პირდაპირი მნიშვნელობით დატრიალდებოდა "წელქვეშ" და ავტორს, პირი ქვისკენ მიქნია და ფეხებს მოამტვრევდა, იმიტომ, რომ ენდორფინი სხვა არაფერია, თუ არა ბუნებრივი, ორგანული ტკივილგამაყუჩებელი ჰორმონი, რომელსაც ხშირად შეცდომით აიგივებენ ე. წ. "ბედნიერების ჰორმონთან" ანუ სეროტონინთან, გამომდინარე იქიდან, რომ ტკივილის იმპულსის ბლოკირების დროს, ენდორფინის მოქმედებას დაახლოვებით ისეთივე ეფექტი აქვს, როგორიც სეროტონინის. ასე, რომ ეს ლექსი მარკიზ დე სადის ან ზახერ-მაზოხის დაწერილი რომ იყოს და მე რომ კრაფტ-ებინგი ვიყო, კიდევ დავაკავშირებდი რამენაირად ერთმანეთთან "წელქვეშ წისქვილის ქვის ტრიალს" და ფსიქოანალიზს, მაგრამ არც ნინოა "ეგვიპტელი" და არც მე ვარ "ფრანგი", რამეთუ ორივე ბედკრული საქართველოს შვილები ვართ... ერთი სიტყვით, ბევრი ლაპარაკი არ სჭირდება იმას, რომ ამ "წელქვეშ" დატრიალებულ წესქვილის ქვას გარკვეული ეროტიზმის ელემენტი შემოაქვს ლექსში და პიკანტურობას მატებს, რაც ფსიქოანალიზით შეუიარაღებელი თვალითაც კარგად ჩანს. მოკლედ - კარგი ნამუშევარია. 5 და წარმატებები!

იეჰოვას მოწმე,

მთავარი ფერი ნამდვილად არაა ტილოზე, ისევე როგორც რითმა არაა ლექსში, იდეა ყველა ხელოვნების ნაწარმოებს მოეთხოვება მეტნაკლები დოზით, თვით მუსიკასაც.
იდიომა კი ჩარჩოს ფუნქციას თუ ასრულებს მაშინ ნაკლებად მიმზიდველია ჩემთვის, პირიქით ლექსში მეტი წინააღმდეგობა და მოულოდნელობა მხიბლავს, წისქვილის ქვის დაბრუნება დადებით შეგრძნებას თუ გულისხმობს მითუმეტეს კარგია.

დებორას განმარტება, რომ დაუკმაყოფილებელი სურვილი ტკივილს იწვევს და ესეც იდიომის ჩარჩოს ფარგლებშია ასევე მისაღებია, მთლიანობაში კი მრჩება შეგრძნება, რომ ეს სახე ასოციაციურად გაგრძნობინებს ტკივილსაც, სიამოვნებასაც, ფსიქოლოგიურ მომენტსაც და ასევე სწორედ ის მომენტი, რომ სურვილის დაკმაყოფილება ვერ ხდება უფრო მეტად იწვევს ჩაკრის ბრუნვის ასოციაციას, გამოღვიძებული სექსუალური ენერგიის სუბლიმირება ხდება თითქოს და გადადის სულიერ ენერგიაში.

კონკრეტული გამღიზიანებლის გამო აღმოცენებული და დაუკმაყოფილებელი სექსუალური ლტოლვა - აღარ იწვევს იმ ,, პეპლურ'' სასიამოვნო შეგრძნებებს, ენდორპინის გამოყოფის გამო თავიდან რომ ეუფლება ადამიანს, რადგან  განმუხტვა არ ხდება, ტკივილშიც კი გადაიზრდება  .... ღმერთმა ყველა დაიფაროს და  სხვადასხვა  პათოლოგიებსაც კი იწვევს ქალის ორგანიზმსა და ფსიქიკაში.- არ მგონია ეს გაუგებარი იყოს, იეჰოვა ძვირფასო.
არც პურიტანული აღზრდა მაძლევს საშუალებას, ამაზე  მეტად  განვმარტო ქალის  ფსიქო-ფიზიოლოგიური თავისებურებანი.

ველური,
ფერწერული და პოეტური ნამუშევრტბა სხვადასხვა პრინციპით იქმნება და ფასდება. ფერწერულ ტილოზე, რაც არ უნდა გამოსახო, მთავარი - ფერია; პოეტურ ტექსტში კი მასლა სიტყვაა, რომელსაც თავისი ეტიმოლოგიური და კონოტაციური მნიშვნელობა აქვს.
იდიომა კი სწორედ იმიტომ გამოიყენება , რომ მხატვრული აზროვნება მის ჩარჩოში მოექცეს.

ქ. ნინო,
ფიზიოლოგიური და ემოციური შეგრძნებები განსხვავდხება - ”წელსქვევით წისქვილის ტრიალისა” აქცენტი მთლიანად ფიზიოლოგიაზეა, და თუ ამ შემთხვევაში, ენდორფინზეა საუბარი, ასეთმა მდგომარეობასმ არ შეიძლება უსიამოვნება გამოიწვიოს; მაგრამ თუ გულზეა საუბარი, ( ცხადია, პირდაპირო მნიშვნელობით ”გული” არ იგულისხმება ) სადაც აქცენტი ემოციური მხარეზეა - უფრო გასაგებია, რადგან სურვილის დაუკაყოფილებლობამ მართლაც შეიძლება ნეგატიური ემოციები გამოიწვიოს.

ფქვილის გემო გაქვს - ვამბობ ხმადაბლა.
რაღაც ხომ უნდა ვთქვა.
ბრუნავს და ბრუნავს,
ბრუნავს და ბრუნავს
წელქვეშ წისქვილის ქვა.

მახსოვდა, რომ ეს ლექსი შევაფასე და კომენტარიც დავუწერე...
რამდენჯერაც უნდა წავიკითხო, იმდენჯერ ვიტყვი, საოცრად ფაქიზი და ლამაზი ლექსია...

მართლაცდა, რა გვენაღვლება გარეთ ცრის თუ მზეა, როცა ასეთი სიყვარულია:)

იეჰოვას მოწმე ძვირფასო!
და ისევ ქალის ფიზიოლოგია და ფსიქოლოგია : როცა  ქელქვეშ ,, პეპლების'' სასიამოვნო ფრიალი წისქვილის ქვის ბრუნვის შეგრძნებაში გადაიზრდება რას ნიშნავს? იმას ხომ არა, რომ გაძლიერებული სურვილი დაუკმაყოფილებელი, არარეალიზებული  დარჩება, რადგან მეწისქვილე საცაა შემოვა, ხოლო ეს შეგრძნება ჩაიბეჭდება ქალის მეხსიერებაში?
 

იეჰოვას მოწმე,

მხატვრული ნაწარმოები და ალეგორია რომაა იმიტომაც იძლევა მრავალნაირი ინტერპრეტაციის საშუალებას, ფსიქოლოგიაც შეიძლება იყოს და იგივე ჩაკრებზეც სწორად შენიშნეს, შენეული ახსნა კი უფრო ბანალურია, თუმც ეგეც მისაღებია თავისებურად.

ვან გოგმაც დახატა მბრუნავი ვარსკვლავები, გამოდის რომ ასტრონომიული ნარკვევი ყოფილა და არა ხელოვნების ნიმუში. ფსიქოლოგიაც,, მეცნიერებაც სიცოცხლის ნაწილია და ხელოვნება კი სიცოცხლეს ასახავს.

და რაც ეხება თავზე წისქვილის დატრიალებას, არაა სავალდებულო იდიომების ჩარჩოში მოვექცეთ.

ეს ტექსი ფსიქოლოგიური ნარკვევი კიარა - მხატვრული ტექსტია და შენიშვნაც სწორედ ამ მიმართულებით მქონდა. თუ იმასაც გავითვალისწინებთ, რომ ”წელსქვევით წისქვილის ტრიალი”, მომდინარეობს ფრაზიდან :”თავზე წისქვილის ქვის დატრიალება” - რაც, თავისმხრივ, ტანჯვა-წამების გამოვლას ნიშნავს, ეს ვერაფრით ეთანხმება თქვენეულ ახსნას ”ენდორპინის” გამოყოფასთან დაკავშირებით, რადგან ენდორპინი, თუ არ ვცდები, არის ის ნივთიერება, რომლის გამოყოფასაც სიამოვნების შეგრძნება მოსდევს. აი ”გულთან” მიმართებაში კი - წისქვილის ქვის დატრიალება სავსებით ადეკვატური იყო : )
მკითხველი, ისევე, როგორც ავტორი, ცდება -

მადლობა მკითხველო, აი, ამ მოვლენის კიდევ ერთი, საინტერესო ხედვა!

მე გავიგე როგორც სექსუალური ცენტრის (ე.წ. ჩაკრა) ბრუნვა, გაღვიძება ანუ.

ლექსის ბოლო სახეში ,,გულის" შეცვლას  ''წელქვეშით'' შემდეგი მოტივი ჰქონდა.
,,ბრუნავს გულზე წისქვილის ქვა" - ცუდი არ არის,  ლექსის ლოგიკასაც შეესაბამება, მაგრამ მეტისმეტად ერთმნიშვნელოვანია.  ''ბრუნავს წელქვეშ წისქვილის ქვა"  - სხვადასხვაგვარი ინტერპრეტირების საშუალებას იძლევა. მკითხველის წარმოსახვას მეტ თავისუფლებას აძლევს.
ფსიქოანალიზის მცოდნეთა და მოყვარულთათვის - ეს ქვეცნობიერ ფსიქიკაზე მინიშნებად შეიძლება იქნას აღქმული., თუ გაიხსენებს, რომ ერთი თეორიის მიხედვით ადამიანის ფიზიკური და მენტალური პლანები ერთმანეთთან სარკულ მიმართებაშია.  ქალის ფიზიოლოგიისა და ფსიქოლოგიის მცოდნეთათვის - ეს შინაგანი სეკრეციის სისტემის  რეაქციაა გამღიზიანებელზე: ენდორპინი და ადრენალინი გამოიყოფა და ბექასი არ იყოს,,მუცელში პეპლების ფრიალის მსგავს, ამ სემთხვევაში გაძლიერებულ ეფექტს იწვევს და ასე შემდეგ.

რა კარგი რამეააა!!!! ძააალიან კარგი!!!  :)

+2

მადლობა ძვირფასებო! ბექამ სწორად გაიგო.

აქ ერთ-ორ სტროფს დავამატებდი და უ-მ-ფრო მაგარი გამოვიდოდა.

აი მაგალითად:

ვმტვერიანდებით ვფქვილიანდებით,
ხელით ვიბერტყავთ ფქვილს,
ფქვილის წინწკლები ტანზე გვამჩნია
თეთრ-ბატონებივით.

მეწისქვილე კი ფანჯრიდან გვიცქერს,
არ შემოდის და თოვს,
ზოგჯერ წისქვილებს - წელის წისქვილებს -
ხელის წისქვილი სჯობს.

როცა გეტყვი ი მაშინ შემოდი,
როცა გეტყვი ე მიმაწისქვილე.

ფარდა!.

:)

მე სხვანაირად გავიგე, წისქვილის ქვის ტრიალი...დაახლოებით, როგორც პეპლები მუცელში, მხოლოდ უფრო მაღალ ხარისხში....რაც სექსს არ ნიშნავს და მოსასწრებიც არაა...:)

ფქვილის გემო გაქვს - ვამბობ ხმადაბლა.
რაღაც ხომ უნდა ვთქვა.
ბრუნავს და ბრუნავს,
ბრუნავს და ბრუნავს
წელქვეშ წისქვილის ქვა.


მე მომეწონა და 5 შენ

საინტერესოა ერთი რამ -
თუკი სათქმელს, აქაოდა, მექისქვილემ არ შემოგვისწროსო, აჩქარებს, და დრო კოცნაზე-ღა ჰყოფნით, წელსქვევით ”წისქვილის დატრიალებას” - რომელიც, მგონი, ზუსტად მივხვდი, რასაც უნდა ნიშნავდეს - როგორ მოასწრებდნენ? : )
უბრალოდ, ჟინზეც რომ იყოს აქ საუბარი, ეს კონკრეტული სახე ”წელსქვევით წისქვილის ტრიალი”,ამ მსუბუქი სასიყვარულო თამაშის ფონზე, ვულგარული მეჩვენება.
ვფიქრობ, ფინალის ძველი ვარიანტი ბევრად ჯობდა, ქ. ნინო! : )

აი,ძალიან...ბოლო სტროფი ხომ საერთოდ...

ნიკი ძვირფასო !
მადლობა, ეგ კორექტურა ვერ შემინიშნავს.
ფქვილს რაც შეეხება,წისქვილში ხომ სხვადასხვანაირი ტომრებია: ზოგში ფქვილია, ზოგში - საფქვავი. საფქვავი - შემოდის, ფქვილი - გადის . ტომრები რომ ერთმანეთისგან განასხვაონ,  მეტყველება კი საქმიანი, ანუ ეკონომიური იყოს,  იტყვიან, ხორბალი მისწი, ფქვილს პირი მოუკარი და .ა.შ.
ამიტომ წარმოსადგენია, რომ მეწისქვილემ  რაკი ფქვილს მოუკრა პირი, გარეთ გატანას უპირებს.  იქნებ  ფქვილის პატრონმაც მოაკითხა და საუბრით შეაყოვნოს. ეს კი მისი დამხმარე ქალ-ვაჟისტვის მარჯვე დროა.

აი,ძალიან...ბოლო სტროფი ხომ საერთოდ...

"ვამბობს" კორექტურაა ალბათ

"პირი მოუკრა ფქვილს" -  თუ ტომარას?

ვახ რა კარგია.

5

ძალიან კარგი და ზოგადად ბავშობიდან მიყვარს წყლის წისქვილებზე ბოდიალი ეს სოფელში, ეხლა ზუსტად გამახსენა ყველაფერი.

ფქვილის გემო აქვს ხმადაბლა... ოჰ არა ხმამაღლა ხმამაღლა