თუკი ჩვენი ქვეყნის წარსულს გავიხსენებთ,
  სულ მუდამ ომებსა და ბრძოლებს დავინახავთ,
  არ ვიცი, მე ჯერ ქვეყანა ასეთი
  არც არსად გამიგია, არც არსად არ მინახავს...
სულ მუდამ ბრძოლა იყო, სულ მუდამ მტრების შიში,
ვიღაცა ყოველთვის რაღაცას გვართმევდა,
ქართველთა მოქმედებებს კი დრო და ისტორია
სრულიად საკადრის სახელებს არქმევდა.
  დაარქვა მოღალატეც, იყო ბევრი გმირიც,
  რომლებმაც მამულისთვის თავები გასწირეს,
  და საქართველოს ის წმინდა სახელი
  მტრების ჯინაზე არ შეარცხვინეს.
ვინ იცის ომებში რამდენჯერ დაჭრილან,
და მათი სისხლით შეღებილა რამდენჯერ მტკვარი,
საქართველოსთვის ყოფნა არ ყოფნის სადარაჯოზე,
ისინი იყვნენ და იქნებიან გუშაგად მდგარნი.