ჩვენია შემოდგომა
წელს, როგორც არასოდეს,
განცდები ისეთია,
ოცნება გეგონება,
მინდა, რომ ყველა წამი
ცხადად დაგვამახსოვრდეს,
არცერთი გამოხედვა
არ იყოს მოგონილი.

სიტყვებსაც რომ არ სურდეთ
დარღვევა იდილიის,
და მხოლოდ ფოთოლცვენის
ენაზე ვსაუბრობდეთ
დილიდან საღამომდე.
ნამდვილი სიმდიდრეა
ეს გრძნობა, რომელსაც მე,
რატომღაც, გავურბოდი.

ცრემლები აორთქლდნენ და
წვიმებად ბრუნდებიან,
ცოტაც და... გამოჩნდება
უზომო პალიტრა ცის,
ფაქტია, მზე ყოველთვის
გამოდის ღრუბლებიდან,
ვიდექით, ნაბიჯებმა
თავადვე გაგვიტაცეს.

ჩვენია შემოდგომა
წელს, როგორც არასოდეს,
მის ბილიკს გავუყვებით
მუზათა საუფლომდე,
რომ თვალებს ვუღიმოდეთ
დილიდან საღამომდე,
და მხოლოდ ფოთოლცვენის
ენაზე ვსაუბრობდეთ.