* * *

გავასხვისე გარითმული ლექსი,
ნაჩქარევად წამოვისხი სევდა,
იმდენ წვიმას შევუშვირე თმები,
საწყაულებს სულ რომ ამივსებდა.

შევაფარე ჩემი სადარდელი
ტევადზურგა დედამიწის ჩეროს,
სიყვარულის ესკიზების ხატვა,
როგორ ფიქრობ, ხომ არ შევაჩერო?

უხერხული გულწრფელობა მორცხვობს,
სეინერებს ვხედავ ზღვაში გასულს,
ახლა ნაპირს მივუყვები ჩემთვის
და გვერდს ვუვლი ფიქრებს ვადაგასულს.