როცა ენაწყლიანობს სულის სიმშრალე,
წყურვილით კვდომა არის პოეზიის მკვებავი წყარო.
სიტყვები ისმის,
ხმაურია ირგვლივ
და მაინც
არაფრისმომცემ დაბადებას
ეს ლექსი ლამობს.