მთები აიღეს თეთრმა ნისლებმა,
ალბათ ზამთარი ლაშქარს აგროვებს,
ეხ,რთველიც მორჩა და შემოდგომა
ტოვებს ფოთლების საგუშაგოებს.

ნაძვები ისევ ამაყად დგანან,
ზეცას დაედო ფერი გრანიტის,
ღამით ნიავი ჩაუვლის ხეებს
და ვადაგასულ ფოთლებს დაითვლის.

ფოთლები, ჰგვანან ომში მებრძოლებს,
ზეცის კარიბჭე მათთვის ღიაა,
ჩამოვარდნილი ერთი ფოთოლი,
ერთი ცხოვრების ტრაგედიაა.