იტირე ძმაო, შავ მიწაზე დაღვარე სევდა,
დედის საფლავი გააჯერე წმინდა ცრემლებით.
სულს ნუ დაუშლი, რომ ტკივილი ამოანთხიოს,
დაკარგე გონი- გაწყობილი მუქი ფერებით.

იტირე გრძნობით, როგორც წვიმა დასტირის ზეცას
და თვალებს ღრუბლის ნაგლეჯივით დაასვი ღარი.
მერე კი ცრემლი თავისთავად მოძებნის ბილიკს,
დედის ჩამქრალ გულს დაედება მძივებად ცვარი.

იტირე ძმაო, მთელი სევდა დაღვარე ერთად,
ოღონდ სანთელი არ ჩააქრო ჩუმად რომ იწვის.
ეგეც შენსავით ტირის ახლა - შენს დაღლილ გრძნობებს,
შენი ტკივილი ახლა მხოლოდ მაგ ერთმა იცის.

ერთად იტირეთ, დაიღვარეთ ნოსტალგიებად,
ნუ დადუმდებით! ნუ შეგრცხვებათ ცრემლის და ღვენთის.
იტირე ძმაო და გრძნობები დაღვარე სევდის,
შენი ცრემლები მონატრებას მიწაში ერთვის...