სოფელი ლპება
ჭანჭურის არყის მყრალ ოხშივარში.
ვეტერინარი ჩაჰყურებს სათლს
ნახევრადსავსე სათლს
ნახევრადცარიელ სათლს
ჟანგიან სათლს
ძირგახვრეტილ სათლს
რომლის ნახვრეტიდანაც იღვრება სპერმა
მისი სახიდან რომ ჩაიღვარა ამავე სათლში.
ხარის,
ცხვრის,
ღორის,
ცხენის
და ვირის.
ვეტერინარის თვალებში
არეკლილია სევდა.
სამუშაო ადგილის დაკარგვის სევდა
უფულობის სევდა
და ჭანჭურის არყის ოხშივარში ხრჩობის სევდა
რადგანაც საქონელი გაბერწდა
რადგანაც საქონელი აღარ გამრავლდება
(საქონელი, როგორც მისი არსებობის მთავარი წყარო)
და მათი სპერმა, ყველასი ერთად
ნიშნად შურისძიებისა
ყველა ვადაგასულ ინექციაზე და
ვერცხლზე გაყიდულ ყველა ბეჭედზე
მოთავსებულზე მათ დაკლულ ხორცზე.

ასე იპარება დამპალი სოფლიდან
საქონელი
ძირგავარდნილი სათლის გავლით
მიწისკენ