****
Du schönes Fischermädchen,
triebe den Kahn ans Land;
Komm zu mir und setze dich nieder,
wir kosen Hand in Hand.

Leg an mein Herz dein Köpfchen,
Und fürchte dich nixt zu sehr;
Vertraust du dich doch sorglos
Täglich dem wilden Meer.

Mein Herz gleicht ganz dem Meere,
Hat Sturm und Ebb' und Flut,
Und manche schöne Perle
In seiner Tiefe ruht.



                ****
შენ, მებადურის უბადლო ქალო,
აქ მოაყენე, ნაპირს ეგ ნავი,
მოდი ჩემთან და დაჯექი ახლოს,
რათა ჩავჭიდოთ ხელი ერთმანეთს.

თავი დამადე გულზე, მომენდე,
და ასე შიშით ნუ შემომხედავ,
დღესაც ხომ ასე უშიშრად ენდე,
ამ ბობოქარ და აღელვებულ ზღვას,

ეს ჩემი გულიც ჩამოჰგავს მაგ ზღვას,
ხან ქარიანი, ხანაც მშვიდია,
ის რასაც მისი ფსკერი ინახავს,
ზღვის მშვენერი მარგალიტია.