წითელი  ,,ცა მეტი" არაფერი დამინახავს  სხვა, 
                                  მე  მივდიოდი,    მწვანე იყო  ჩემი სავალი...
                                  მუხრუჭების  საშინელი  ხმა...
                                  არ  ვიცი როგორ  აღმოვჩნდი წინა  საბარგულზე,  შემდეგ საბურავების  ქვეშ...
                                  გავრბოდი...    რას  გავურბოდი  ან  ვის?
                                  შეშინებული და  დამფრთხალი  თვალები  ულამაზეს  ქალბატონს  ღვთიურ  ნათელს  ჰმატებდა...
                                  ცახცახებდა....
                                ,,შეირყა"...            ისევ  ამოძრავდა  ტვინი...
                                ,,ცოდო",,, 


                                      მე  დავინახე  წითელი  ცა -მეტი...  როგორ  არა-ფერი    წითელი  ტუჩის  საცხი,  თეთრი            ფრჩხილის  ლაქი და  ამ ლაქივით გათეთრებული  სანთელივით  ნაზი    სახე.  ცისფერი, დაბნეული  თვალები რაღაცას  მევედრებოდა,      მე  ჯიუტად უარით    ვპასუხობდი....
      მინდოდა  მისი დამშვიდება, მაგრამ  თავად  ვიყავი დასამშვიდებელი.
      არ  შემიძლია  ამ  თვალების  დავიწყება...    თუმცაღა    სხვა  არც არაფერი მახსოვს...


      შუქნიშანზე გაიყინა  წითლად  ცამეტი....        მადლობა უფალო,    მალე  ცა მეტი  წლის  გავხდები...