მე შენ მიყვარხარ, უსასრულოდ და მთელი გულით,
მიუხედავად იმისა რომ გვერდით არ მყავხარ..
ზეცით დამყურებ სისპეტაკით და წმიდა სულით
ცდილობ რაღაცით მაგრძნობინო, რომ ჩემთანა ხარ...

მე ამ სიყვარულს ვერ წამართმევს ვერც დრო, ვერც ჟამი
და რაც დრო გავა, კიდევ უფრო შემიყვარდები...
მე შენი სითბო მენატრება ყოველი წამით
და ცხოვრებით არ გიღალატებ, კაცი გავხდები!

მე მენატრება თავად სიტყვა "დედის" წარმოთქმა..
ვის დავუძახო? სად და როდის? მხოლოდ თუ გულში...
არა ყოფილა თურმე ქვეყნად ერთი გამოთქმაც-
და არც ქვეყანა, სადაც დედას არ აღმერთებენ თავიანთ რჯულში....