"ძვლებიც კი სტირის საქართველოზე"
            წარწერა ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე

...


შენ ლევილიდან წამოსულო სისხლის ზმანებავ,
სადღა ათრთოლებ შეფიცულთა ამაყ მხედრიონს,
შეატორტმანებს ამღვრეულ სისხლს ქაქუცას ლანდი,
რომ სისხლი ქართულ სისხლთაგანი სისხლთან ამთხვიოს.
გზნება სულისა იფერავს და ილესავს მახვილს,
თქვენს მოქუჩულ ძვლებს, ქართლის დედის მანდილი ფარავს
არ ეპატიოს, ვინაც ჩვენში მტირალი ძვლები
სისხლს გააშორა და ჩაკლული სულები თვალა.
ისევ ცახცახებს ცაკიდულზე ჯურხაის ხმალი,
ელავს საფლავში ამოწვთილი მაჯები ფარად,
ვაიმე დედავ, უცხოეთში ღმერთქალი ქალი
საფლავს ფხოჭნის და ძვებშიაც ტკივილი ზარავს.
... და ძვლების გემო, სისხლის გემო ჟონავს ბაგიდან
უსაფლავოთაც შევუგროვე სისხლის ვარდები,
სული უფალო საფლავიდან ზეცას აფრინდა
უფალო სისხლში სისხლთაგანვე დავიბადენით.
ვაზისჯვარს წნავენ მზეგადამქრალ დედათა თმებიც,
სულთათანას და სულთმოფენის დაკრთის ლანდები.
უფალო სული საფლავიდან ზეცას აფრინდა
და ცათა შინა სამშობლოში დავიბადენით.