შემოღამებას ცოტა აკლდა მაშინ როდესაც,
შეწყდა მუსიკა, როიალის კლავიშებს მიღმა
ბუნება ისე გაგვითეთრდა თითქოს მოჰკლეს და
წერტილს უსვამენ დედამიწის დაბურულ სიღრმეს.

მაშინ როდესაც ქუჩა ცივი იკრავდა გუდას
და როს, გაშავდა ლურჯი ზეცა დაუხატავი,
მიწა თხოულობს სამათხოვროდ ზეცისგან ხურდას
და ჩნდება კვალი, დედამიწის ზურგზე სატანის

დროც უფრო მეტად იზლაზნება მიდის ტაატით,
სხეულიც უფრო მას მიყვება თვალდახუჭული,
მიწა თავს იკლავს უჩვეულო ტყვიით საფანტის
და ღამე შავი იხატება როგორც კუნჭული.

შემოღამება გადავიდა ზღვარზე როდესაც,
ლექსმა იფეთქა მდინარედ და შობა ცხრა არხი
როგორც ბუნება, ისე მიწა ლექსით მოჰკლეს და
არც ერთს არააქვს სამუდამო ძილის სამარხი..