ძალიან მშვიდად, უცნაურად მიყვარხარ ახლა,
ძალიან მშვიდად, უცნაურად მეოცნებები,
როგორ დავსხდებით მოხუცები მზისფერ რაფასთან
და, ჩამთბარები ერთმანეთით, გადავთეთრდებით...

და მივაფიცხებთ ყვითელ სხივებს უკვდავ ოცნებას,
ხელისგულებზე სიცოცხლის ხაზს რომ შერჩენია,
ჩუმი ღიმილით გავუყვებით გამოქვაბულში,
სადამდეც გზაა საცალფეხო, მხოლოდ ჩვენი, და

შორს მოვიტოვებთ ჭაღარა თმას, წლების სიმძიმეს,
ან რას დაგვაკლებს გაწოლილი უპესთან ხაზი...
მზე მოგვიჭუტავს ცოცხალ თვალებს ყვითელი შუქით
და გამოგვაყრის ჭორფლად ცხვირზე სიცოცხლის ხალისს...

ძალიან მშვიდად, უცნაურად მიყვარხარ ახლა,
ძალიან მშვიდად, უცნაურად მეოცნებები,
ასი წლის მერე ჩამოვსხდებით მზისფერ რაფასთან
და, ჩამთბარები ერთმანეთით, გადავთეთრდებით...