* * *
მთელი მკათათვე ბურთს დასდევდა...
მერე მკერდი ამოებურთა,
კაკლის წენგო წაისვა ტუჩზე
და გახდა ‘ქალი.’
ერთი ბიჭი შემორჩა ბოლოს... 
‘სახლობანა’ გადაწყვიტეს –
ძველი თამაში...



      -  მონატრება -

ვწიწკნი ბალახს -
თეთრი თოვლიდან ესესაა ამოიწვერა...
რძე მადნება ტუჩზე... ვილოკავ...
სული უნდა შევუბერო ბაბუაწვერას...
გამოვიზოგავ...

       


        * * *
დაზამთრდა... მე კი, ჩაციებულს ვნატრობ საზამთროს
და მზეს ოქროსფერს...
დაზამთრდა... საკუთარმა სახლმა შთანმთქა
და ყინულის ეშვებს მიღმა გავყურებ ქალაქს -
დამზრალ სოკოებს...
დაზამთრდა... სევდის ძაფით ვიქსოვ
საზამთროდ კაბას,
წითელ კაბას, შავი კოპლებით.
გამოვიზამთრებ...
და თუ შენით აღტაცების შემომრჩა ძალა,
გამომიარე...