სუსხიანი ზამთარი გავიდა ,დადგა გაზაფხული .სიცოცხლის სურნელი იგრძნობოდა, თვალის მომჭრელად აყვავებულიყო ხეები,დედოფალივით გაფურჩქვნილიყო ვარდები.გავიდა გაზაფხული და დადგა მხურვალი ზაფხული ,ახლა ჩიტების ჭიკჭიკის ნაცვლად ზღვის ღელვა ისმოდა, საღამოობით ცა მოჭედილიყო მოციმციმე ვარსკვლავებით.მაგრამ ერთ_ერთი ვარსკვლვავი ციმციმებდა მხოლოდ მათთვის ,მათი თვალები კი ერთმანეთისთვის,როდესაც ერთად იყვნენ ზღვაც მხოლოდ მათთვის ღელავდა,მზეც მხოლოდ მათთვის ანათებდა , და სიყვარულიც მათთვის არსებობდა.განვლო ხანმა და მათი სიყვარული ჭკნობას იწყებდა ,დრო იყო შემოდგომის მოსვლის.როგორც მათი სიყვარული დაჭკნა ფოთლებიც,მზე უსუსურად ანათებდა ,მათი თვალებიც ჩაქრა.ახლა ზამთარი დადგა ,მკაცრი და გულნატკენი,წყვილს კი აღარც ახსოვდა მოციმციმე ვარსკვლავი ,მღელვარე ზღვა და თვალის მომჭრელი მზე. ისინი ახალ გაზაფხულს ელიან ...