შესანიშნავი ლექსი.

მშვენიერი ლექსია.:) :) :)

აშკარად ნიჭიერი ავტორი ჩანხარ, მესიამოვნა... :)

1956 მეგონა ბოლოში მინაწერი :დ აუ რა დებილი ვარ ბლინ :დ

56 წელს რომ ამ ესთეტიკით ნაწერები არ იწერებოდა გგონია არ ვიცით? :)

გვაბოლებ როსტომ. :)

თანამედროვე და (არც თუ ისე უხარირხო) სუნი ასდის ამ ყველაფერს.

ძალინ მაგარიააა.....

დამაინტერესა ამ ავტორმა :) ...

კაი ბიჭი ხარ როსტომ.

გავიგე ბატონო გიორგი.

პირადებს ვერ ვწერ, იპ–ზე მაქ პრობლემა.

პირადებს ვერ ვწერ, იპ–ზე მაქ პრობლემა.

პირადებს ვერ ვწერ, იპ–ზე მაქ პრობლემა.

ყოჩაღ როსტომ!

ჰორიზონტს გასჩროდა ივლისის სისხამი,
ცხენების ფრუტუნი სიჩუმეს ლეწავდა,

გმირების სამარე, გვამებს რომ იცოხნის

უწვერო ბიჭები აბჯარს რომ ისხამდნენ,
გულში კი სუყველას სიცოცხლე ეწადა!

კარგია

რვა ძმა ხომ ბრძოლაში დაეცა გმირულად
და მე ვარ ის მეცხრე, რომელიც გადავრჩი.

უწვერო ბიჭები აბჯარს რომ ისხამდნენ,
გულში კი სუყველას სიცოცხლე ეწადა!

სათაურმა ''შემომიტყუა" და ძალიან ვისიამოვნე ახლა ამ ლექსით...

ეს არის ლექსი, რას იტყოდა მეცხრე ძმა ხერეულიძე, ცოცხალი რომ გადარჩენილიყო....

მომეწონა... +2 ჩემგან
და ჩემი საყვარელი ლექსი, საბავშვო ბაღში ვთქვი ზეიმზე :) :) :)

სიმონ ჩიქოვანი

ქართველი დედა

ცხრა ძე ჰყავდა, ცხრა ვაჟკაცი დედას,
მოკაზმული ხმლით და მუზარადით.
ქართლის დროშა დაულოცა მხედართ,
როს დაგვესხა მტერი მუხანათი.

შეჯირითდნენ გულადები ცეცხლში,
ჩაინერგეს მხოლოდ ვაჟკაცობა.
ამშვენებდათ საქართველოს ეშხი,
თვითეულმა ხმალი გააცოფა.

ერთი დაჭრეს და შეირხა დროშა...
დედა გაჩნდა, მკლავის ანაბარა,
მედროშე შვილს შეაშველა ლოცვა,
მომდევნო ძეს დროშა ჩააბარა.

დასძახოდა: არ შეირყეს ტარი,
საქართველოს ძუძუს გაწოვებდით.
მტერი სჩეხეთ, შეაჩერეთ ქარი! –
ვით სამრეკლო, რეკდა სასოებით.

დასძახოდა, თმები განიძარცვა,
თავდადებით აქეზებდა მხედართ,
ცხრა მარჯვენა დროშამ გადინაცვლა,
დაუხრელად დაუბრუნდა დედას.

არ ცივდება დედის ხმა და სისხლი,
ქართლის ნისლით სახე დაებანა,
მწვერვალივით ამშვენებდა ნისლი,
მისი თმები წვიმას დაემგვანა.

ფეხშიშველი წინ უძღოდა ლაშქარს
ანთებული დედა ქეთევანი.
არკინებდა მამულისთვის მაშვრალს,
ბნელს აპობდა ქართლის სატევარი.

წამომდგარი ლეჩაქს წამოისვრის.
გორის ციხით ახლაც უხმობს მხედარს:
– მამულისთვის, ბრძოლა მამულისთვის! –
ქარში რეკავს საქართველოს დედა.

გზა გვედო ცოტა და ვალი კი ათმაგი -
გმირების სამარე, გვამებს რომ იცოხნის
(ვით კატა გუდაში, გულებში უბორგავთ,
წლების წინ ჩასმული, უბეწვო სიცოცხლე,

ჭაბუკებს)... თან გქვონდა სუყველას თილისმა -
რწმენა და გვავსებდა ზესულისკვეთებით,
მტრის ურიცხვ ლაშქართან ვიდექით პირისპირ,
საკუთარ თავებზე თითოჯერ მეტები...

და მაინც რატომ 8 ? :-?

,,ჰორიზონტს გასჩროდა ივლისის სისხამი,
ცხენების ფრუტუნი სიჩუმეს ლეწავდა,"




მოკლედ, მომეწონა...სხვისი არ ვიცი.

ჩემებს მოგცემ მერე, ნიკას რო ამოწურავ:)):))

ხო რავი ნიკა ამოვწურო უნდა სხვებზე მერე გადავალ, ზოგს რა მოეწონება ზოგს რა ნიკას ლექსები ყველა კარგია ასე თუ ისე :D

მომკალი და ეს მირჩევნია:


გაიხილე


დღეს ჩემი არყოფნა იწყება აქედან,
დავგლიჯე სულ ყველა ნიღაბი მასხარის,
წუხელ შუაღამით ცამ მიწას დახედა
და მიხვდა -
სიცოცხლეს ჰქონია საზღვარი.

მე უნდა დაგტოვოთ,
ძნელია ატანა
ჩემი და გშორდებით,
თუ შეძლებთ გამიგეთ,
ვხედავ,
რომ მიწაზე დამჯდარა სატანა
და ადამიანებს ჭკუასაც არიგებს.

ატანა-სატანა,
სული და გული
და
კიდევ რამდენია,
რაც ყელში ამოდის,
მომბეზრდა ყოველდღის დაწყება ნულიდან,
ჰოდა,
გაიხილე,
სიკვდილო,
გამოდი.

მორჩა და გათავდა,
ეს არი,
რაც არი,
იქითაც,
აქეთაც,
ცხოვრება მისია,
უჩემო სიცოცხლეს აყარეთ ნაცარი,
მე მაინც ამქვეყნად ვიყავი ნისიად.

:))

თავის ამბავში ნორმალური ლექსია. მარა მაინც გაჩუქებ ამას :




ნიკა შიშველია


იქით წავიდე და...
ვხედავ სიკვდილია,
აქეთ სიცოცხლეებს ოხრად არიგებენ,
ყელში ამოვიდა ეს ცრუ იდილია,
ხორცი ვიღას უნდა,
ახლა ბარიგები
სულებს ყიდულობენ,
დროა უცნაური,
საათს დახედავ და სამი საათია,
ახლა ტკბილ ძილშია ყველა უთაური,
მე კი ძველებურად ყელს მჭრის აპათია.
ვგრძნობ,
რომ მეც ასე ვარ,
თავის გარეშე და...
არ მსურს,
აღარ მინდა
გულიც გამომიღონ,
ყველა გაჩუმება ყელში გამეჭედა,
ჰოდა, 
მაპატიეთ ხმა თუ ამოვიღო.
მორჩა,
გავიხადე,
ვდგავარ შიშველი და...
ცოტა გამიარა გულზე იშემიამ,
რა ვქნა,
მაპატიეთ,
ეს თუ მიშველიდა,
ყველას დაენახა - ნიკა შიშველია!

ეგ ისტორია მეც კარგად ვიცი ოთარ და არამარტო ეგ, მერწმუნე:)

გაიხარე.

კარგია, მაგრამ სათაურში ''ერთი ძმა'' აკლია;) :) მაინც 5-ს დაგიწერ, შენ ეტყობა ირანში ცხოვრობ როსტომ, ეს თუნდაც თარიღის დაწერიდან ჩანს.;)
როგორც ისტორიულად ცნობილია: მარაბდის ველზე ''ცხრა ძმა ხერხეულიძე'' დაეცა, სხვათა შორის ამ ''ცხრა ძმას'' ერთი ნაბოლარა ''და'' ჰყოლია და თურმე ისიც მონაწილეობდა მარაბდის ომში, მაგრამ საბედნიეროდ გადარჩენილა.
''ცხრა ძმა ხერხეულიძეზე'' დაწერილი ლექსებიდან ყველაზე ძალიან ლადო ასათიანის ლექსი მომწონს და მიყვარს. (ლადო ჩემი საყვარელი პოეტია)
რამდენიმე წლის წინ მეც დავწერე ერთი ლექსი ხერხეულიძეებზე, როგორც პოეზიის მოყვარულმა... აი, ეს ლექსიც:


მოთქმა-გოდება
(ცხრა ძმა ხერხეულიძის ხსოვნას)


დაგლეჯილია ყველა აფრა და...
გაყოფილია ორად საზღვარი!
გათენებულა უკვე მარაბდა,
დღესაც გულსა მტკენს ჟამი საზარი!
რა დამამშვიდებს... რა დამაწყნარებს,
როცა ყურში ძმის ოხვრა ჩამესმის!
ცრემლებით რწყავენ ძმათა საფლავებს,
ცხრა შვილის დედა მოთქვამს და კვნესის!

შენივე თვალიდან როდესაც გაძვრები,
გგონია სამყარო მთლიანად შენა ხარ

ეს მომწონს :) ,,ვენახებს-შენა ხარ" _ესაც,თან როცა ,,1656 წ. 15 მირკანი"-ია  :D

კარგია+2

17. ვაიმე, სიმართლე ასე რატომ გწყინთ ხოლმე ადამიანებს
გვანციოლა. 2011-03-21 19:31:21

და ეგეც საკამათოა, შენი(ან ვინმეს) აზრი არის თუ არა სიმართლე და უალტერნატივო ჭეშმარიტება(თვალის ჩაკვრის სმაილი.არ ვიცი როგორ იწერება).

ცუდად ყოფნის მემჩნევა რამე, ანგუ ? :D :)) აქ რას მალაპარაკებ, მომწერე სადმე ალტერნატიული საშუალებით :D :))

და ვინ გითხრა რო მწყინს?:))

არ გინდათ რა ეს აგდების უსუსური მცდელობები, რკინის ნერვები მაქვს, მე ვკაიფობ ამ ყველაფერზე:))

კარგად იყავი ასე თუ გნებას:))

გვანც.... გამო რა....! კარგად ხარ?

ვაიმე, სიმართლე ასე რატომ გწყინთ ხოლმე ადამიანებს :(
კაი, სულ კარგად იყავი :|

კაი, ნუ გამიხეთქე გული:))

პ.ს.შენს გოიმიზმებს მიხედე გენაცვალე:))

პატრიოტული ზოგადად პატრიოტული ლირიკა კი არაა გოიმობა,
აი შენ როგორ პატრიოტულ ლირიკასაც წერ ეგაა გოიმობა :-P :D :))

ისე, ეგ ლექსი ურაკზე რო დაედო პირველად ლადოს, ლინჩის წესით გაასამართლებდნენ, აქაოდა პატრიოტული ლირიკა "გოიმობააო" :))

ხოხ, არ ვიცოდი ეს ლექსი:))

წარმატებები

ცხრა ძმა ხერხეულიძე         



ეს გაფრენილი ფაფარი, თუ მშობლიური ნისლია?
ვისია ცხრა ბედაური, ცხრა დარახტული ვისია?!
საით წავიდნენ ვაჟები, რად მიატოვეს რაშები,
რაშები თამაშ-თამაშა, ომებში ნათამაშები?!

მაინც ეს ერთი თეთრონი რა გულსაკლავად ჭიხვინებს,
ბედშავო, ვისაც ეძახი, ვაი რომ ვეღარ იხილე!
იმისი სული მტრედივით ცაში გაფრინდა ლაღადა,
აღარ გყავს შენი პატრონი, ხერხეულიძე აღათანგ!

ეს მშობლიური ქარია ჩვენი ალგეთის ველების
თუ სუნთქვა ქარბუქიანი ფაფარაყრილი მერნების?
მერნებო, ველურ ფლოქვებით მიწა ამაოდ დატორეთ,
ამაოდ გაფიცხებულხართ, ამაოდ უხმობთ პატრონებს,

ფოლადის ბეგთარიანებს ბნელში ამაოდ დაეძებთ:
ისინი მამულისათვის მარაბდის ველზე დაეცნენ!
ერთი მათგანი დაჭრილი უბეში დროშას მალავდა,
იწვა სისხლისგან დაცლილი... კურთხეულ იყოს მარაბდა!

ეს აწეწილი ფაფარი, თუ მშობლიური ნისლია?
ვისია ცხრა ბედაური, ცხრა დარახტული ვისია? —
დაწრიალებენ, დაძრწიან ქაფმორეული ლაშებით…
მხედრებო, ასე უღმერთოდ რად მიატოვეთ რაშები?!

ლადო ასათიანი

ასათიანსაც ეტყობა რომ ჩემნაირი ხუთიანი ყავდა :D

მალადეც:))

შენ გეტყობა ისტორიაში ფრიადი გყავდა:))

ახლა იცი რაშია საქმე :D მე როგორც ვიცი და ისტორიულად ცნობილია, რომ ცხრავე ძმა ბრძოლის ველზე დარჩა :(
მითუმეტეს ლექსში სადაც აბჯრის ხმაურია დასაწყისსში ეს "დაიკო"-ს შემოსვლა ძალიან უადგილოა და მითუმეეტეს კიდევ ეს დიდედა რა შუაში იყო ვერ გავიგე ან მისი დამჭკნარი ღაწვები :(
თან მერე ისევ გადასვლა საკუთარი თვალებიდან გაძრომაზე :(

მოკლედ ჩემთვის უაზრობაა :)

რა თქმა უნდა როსტომ,მაგრამ ცნობისმოყვარეობამ შემომიტყუა,თან 8 ეწერა(ამიტომ უფრო). :)

ნწ.....

2. პირველი სტროფის მერე მივხვდი რაზეც იყო,ანუ თემატურად ვერ დამაინტერესა(ისევ ანუ საჩემო არაა)
ოთარს რომ მოეწონება ის ლექსია.
აპათია. 2011-03-21 19:07:02

სათაურშიცვე მიხვდებოდა თემატიკას მიხვედრილი მკითხველი:)

ოთარსაც არ მოეწონება სათაურში ერთ ძმა აკლია :) სიმბოლურია

მაგარია ძალიან.

პირველი სტროფის მერე მივხვდი რაზეც იყო,ანუ თემატურად ვერ დამაინტერესა(ისევ ანუ საჩემო არაა)
ოთარს რომ მოეწონება ის ლექსია.

:|