- გამატარე!
- რატომ?
- იმიტომ, რო შენ უკვე მთელი ღამე ტიროდი.
- მე კიდევ მინდა ტირილი.
- გამატარე უნდა გავაშრო.
- მთლიანად მაინც ვერ გააშრობ.
- ცოტა მაინც ხომ შეთბება, ვერ ხედავ როგორ მოიწყინა?!
- რატომ მოიწყინა, ნახე, გუბეებს როგორ ეთამაშება.
- კი არ ეთამაშება სცივა!
- მერე რა?! მე რა არა მცივა?! მალე სულ გავიყინები.
- არა უშავს, გაყინული უფრო ლამაზი ხარ.
- რა თბილი ხარ?! მადლობ. კარგი, მოდი, ცოტა ხნით მიგიშვებ.

გვიანი შემოდგომა იდგა. მთელი ღამის წვიმით გადაღლილი დედამიწის თავზე ღრუბელი გადაიფანტა და გარიჟრაჟის მზის სხივებმა გუბეებით სავსე მიწას ფერება დაუწყო.