თვალებთან ვიღაც ამომკაწრავს ციცინათელებს
და არეული ნაბიჯებით ბნელს გადაჰყვება,
მომგლიჯეთ ქუჩას, სადაც ღამეს ვერ გაითენებ
და უძინარი სიყვარულიც მიმარტოვდება.
მომგლიჯეთ ქუჩას! გავსხლტომივარ აქამდე მრავალს.
მევე მიგვრძნია შეთრთოლება ჩემივე ტერფის,
მომგლიჯეთ ქუჩას! ვერ გავიგეთ ღმერთმანი რა ვართ
ამ აბნეული ბილიკებით ქუჩას რომ ვერთვით.
მომგლიჯეთ ქუჩას! გამოცლია სისავსე სავალს,
ღმერთდაკარგული, არეული სულების მწყემსი
ისე ხარხარებს მე მგონია სატანის გზა ვარ,
უსიხარულო ქუჩაში რომ დატოვებს ღმერთი.
ვინ დაუკივლა  შეძრწუნებას! ო, მარტო წავალ!
უნდა წავიდე! ამ ყოფაში ვერ მპოვებს ღმერთი-
გზაარეული ბილიკები ქუჩისკენ წავა,
ქუჩიდან წავა მარტოობა შენსას რომ ერთვის.