გაზაფხული ეღვრება ლონდონის ქუჩებს, ჯეკ! ასეთი თვითნებობით აპრილი წაიქცევა და რაღაცას იტკენს. წვიმები უხვევენ ჩვენი ქუჩისკენ და იღვრებიან მონორითმებად... აქ შენი მუსიკა ალეგორიაა, მშობლიური სითბო მოაქვს.
      ჯეკ, იქნებ ამ აპრილის მერე მოვახერხო საქართველოში გაფრენა, წლები გადიან ამ ოცნებაში. აქ მხოლოდ შენი მუსიკა მიყვარს და ლონდონის წვიმიანი ქუჩები! ჩვენი მეტროსადგური აპრილთან ყველაზე ახლოსაა, მე და შენ აქ საკუჭნაოში ვცხოვრობთ, მაგრამ მთავარია შენ უკრავ, ჯეკ!
      მეძვირფასები! ალბათ ამიტომ გეძახი ჩემი უსაყვარლესი ძაღლის სახელს... ამ ბოლოს,  ხურდებსაც აღარ გიყრიან, მაგრამ შენ მაინც უკრავ... შენი მუსიკა სიყალბეებს მიერეკება.
      მე და საქართველოს დაუსრულებელი აპრილები გვაშორებს. ოდესმე წავალ... და ლონდონის წვიმიან მეტროსადგურთან შენ ყოველთვის დაუკრავ, ჯეკ!