ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: მედეა მოლოდინი
ჟანრი: პროზა
2 ივნისი, 2011


ზღაპარი(არამითი777-ს)

                                                                        გილოცავ დაბადების დღეს!

                                                                    http://www.youtube.com/watch?v=Y9bW1wTqUeM&feature=related
                                                                     
                                                                              http://www.youtube.com/watch?v=blypORq3HMc


-შენ მაინც არ გჯერა, მას ფრთები ჰქონდა!-გაბუსხა ტუჩები გოგომ.
-მართლა ზღაპარს მიყვები, ასე მგონია-გულიანად გაიღიმა ბიჭმა.
-შენც ზღაპარში ცხოვრობ, მხოლოდ ვერ გრძნობ, რადგან არ გინდა დაინახო-დაბალ ხმაზე ჩაილაპარაკა და მის ღიმილს თვალი აარიდა.
-კი, მე ჩემი ზღაპარი თვითონვე დავწერე, სადაც მხოლოდ სიკეთე და სილამაზეა.
-მოყოლილი გაქვს ეგ ზღაპარი, თუმცა, მე იქ სითბო ვერ დავინახე. იცი, მეც ვიცი ფრენა-აღტაცებით წამოიძახა.
-რა სულელი ხარ, არა გულუბრყვილო!-გააგრძელე, გააგრძელე გისმენ...
-ყოველდღე მიფრინავდა ღრუბლებთან, ხშირად მინდორში ხედავდნენ გვირილებთან ჩაკრულს,პატარა თითებით დიდხანს,დიდხანს აცლიდა სათითაოდ ფურცლებს...
        ერთხელ შეამჩნიეს მის თვალებში ვარსკვლავები ციმციმებდნენ, ნამდვილი ვარსკვლავები. ცას გავდა მისი თვალები, მაგრამ უცნაურს-ღრუბელიც იყო, მზეც, ვარსკვლავებიც.
-ამას ახლა იგონებ, თუ ბავშვობაში დაბრუნდი?-შეაწყვეტინა ბიჭმა.
-არა, არ ვიგონებ-გულისწყვეტამ გაიჟღერა ხმაში.
-არავის სჯერა, მას შეეეძლო თვალებით ესაუბრა, იცი, რამდენჯერ დახმარებია გზააბნეულ ადამიანს? -ვარსკვლავებით უნათებდა გზას, იცი, რამდენჯერ დაუწყევლეს თვალები-სხივმფრქვეველი?
  მზე უყვარდა, ძალას მისგან იღებდა, მერე სხვას უნაწილებდა სითბოს. ლექსებიც უყვარდა- სულით წერდა, ხატვაც-ცხოვრებას ულამაზებდა ნათელი ფერებით სხვებს..წვიმა უყვარდა, ცისარტყელის ქვეშ ძვრებოდა.
-ეგ ზღაპარია-ცისარტყელის ქვეშ ვერავინ ძვრება-ხმამაღლა წამოძახა ბიჭმა.
-მეც ხომ ზღაპარს გიყვები..

-რატომ გაჩუმდი?-სევდიანი მზერა შეავლო ბიჭმა.
-მზე ჩავიდა.-ამოიოხრა გოგომ.

    კალამი დიდხანს აწვალა,სტრიქონი ვერ დაწერა."არ შემძლებია მასავით წერა"-შეკრთა.

    ფუნჯს წაწვდა-ფერები ვერ შეახამა."არც ხატვა მცოდნია"-გული დაწყდა.

    სულში სიმძიმე იგრძნო-" არც ზღაპარში მიცხოვრია თურმე,მას კი მართლა სცოდნია ფრენა..."-ამოეკვნესა გულს.
   

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები