 | ავტორი: ნატალია5
ჟანრი: პოეზია
11 ივნისი, 2011 |
წინ მთები ყრია გამურული, როგორც ქვაბები,
ღამეს უძილო ვარსკვლავებმა ყელი გამოჭრეს,
გულში კიდიხარ საკუთარ გულს, გულით ქანაობ...
და ვერ მოჭერი თვალს ცრემლები, სულის მეჭეჭი .
დროის ვენებში კოლტებივით გჭედავს ლექსები,
ყელთან მობჯენილ სიტყვებს ყლაპავ, ბოლო ხანია,
მოპირდაპირედ სასაფლაო, წვიმის რემიქსით
და უფრო მაღლა სხეულის და სულის ამბოხი...
ნაძვის წიწვების ხალიჩაზე გირჩი გაგორდა,
როგორც წითელი სააღდგომო კვერცხი საფლავზე,
წუხელ ბახუსი იმ გოგონას ტერფი გეგონა,
გულში გავლისას რომ დატოვა ნაფეხურები.
წინ მთები ყრია გამურული, როგორც ქვაბები,
ღამეს უძილო ვარსკვლავებმა ყელი გამოჭრეს,
გულში კიდიხარ საკუთარ გულს, გულით ქანაობ...
და ვერ მოჭერი თვალს ცრემლები, სულის მეჭეჭი .
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
5. ჰო, მცდელობად კარგია, მთლიანობად,- არ... მთები, როგორც გამურული ქვაბები... ჰუჰ, კარგი იყო ჰო, მცდელობად კარგია, მთლიანობად,- არ... მთები, როგორც გამურული ქვაბები... ჰუჰ, კარგი იყო
4. მეორე კომენტარი. მეორე კომენტარი.
3. "ღამეს უძილო ვარსკვლავებმა ყელი გამოჭრეს,"
როგორ და რანაირად არ ვიცი : ) მაგრამ მაინც მომეწონა.
მხატვრულობაზეა მგონი მეტი აქცენტი და ცოტა გადაამლაშა.
+2 "ღამეს უძილო ვარსკვლავებმა ყელი გამოჭრეს,"
როგორ და რანაირად არ ვიცი : ) მაგრამ მაინც მომეწონა.
მხატვრულობაზეა მგონი მეტი აქცენტი და ცოტა გადაამლაშა.
+2
2. კარგი ლექსის დაწერის მცდლობას ჰგავს. წარმატებები. კარგი ლექსის დაწერის მცდლობას ჰგავს. წარმატებები.
1.
ალაგ-ალაგ მომეწონა:)
ალაგ-ალაგ მომეწონა:)
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
