ნაწვიმარ  ქუჩებს,
ნაბიჯებს ვუწყობ.
ცას ნამტირალევს, ფიქრს ვუცვლი სუნში
ნაცრისფერ ქუჩებს, რომ ასდის ახლა.
სიცარიელე მათრობს უგონოდ,
თუ მარტოობა როდესღაც მკლავდა.
მე მხოლოდ გული, მოგეცი,
არ მაქვს, სხვა დანარჩენი, წაიღო წყალმა,
ოცდაშვიდს ღამით.
და როგორც მაშინ,
სურნელი მოაქვს წვიმის სუნს ახლაც,
სურნელი  შენი.
მე გეწაფები,გაუმაძღარი და
გსუნთქავ ხარბად ...........