ცხელი გამოვიდა წლევანდელი მაისი, ძალიან ცხელი და ხმაურიანი. თუმცა მოუსვენარმა გაზაფხულმა თითქოს მოუსვენარი პოლიტიკოსებიც თან გაიყოლა. (ვითომ)პოლიტიკოსებმა, (ვაი)პოლიტიკოსებმა, (ძალით)პოლიტიკოსებმა, “ნაპოლიტიკოსარებმა” და “საპოლიტიკოსეებმა” ჩართეს თავისი “ფხიზელი” “გონებები” და შეუდგნენ განვითარებული მოვლენების ანალიზს. გაგიკვირდებათ და ყველა “ვითომ”, “ვაი”, “ძალით”, “ნა” და “სა”–ს ერთად აღებულს ისევ “ვა” და “ნო”–მ აჯობა და ისეთი ოპერატიული მასალები “მოიპოვა” რომ ვთხოვო ჩემი საყვარელი ლუდის მომზადების წესსაც თავისუფლად მოიძიებს ასე მგონია.

მოკლედ ყველაფერმა “წარმატებით” ჩაიარა და ახლა ქვეყანა ახალი “გამოწვევის” წინაშე დადგა. ზაფხულის მოსვლამ ხალხის “პროტესტი” გამოიწვია და “გაპაპსავებული” რუსთაველის გამზირი და ტელევიზიის მიმდებარე ტერიტორია მდინარე მტკვრის სანაპირომ “ჩაანაცვლა”. “პროტესტანტების” რაოდენობა დღითიდღე იზრდებოდა, რაც უმართავი პროცესების საშიშროებას ქმნიდა. მოქალაქეებმა მიმართეს პროტესტის რადიკალურ ფორმას – ზღვარგადასულ ლუდის სმას, რაც როგორც მინიმუმ მდინარე მტკვრის სტაბილურობას უქმნიდა საფრთხეს. გავრცელებული ოპერატიული ინფორმაციის თანახმად “უკმაყოფილო მოქალაქეების” უმეტესობა ფინანსდებოდა მშობლების მიერ. ეს კი მოგეხსენებათ ახალი თაობის წინააღმდეგ მიმართულ დანაშაულს წარმოადგენს. არაერთი “პროტესტანტ–მსმელი” შემჩნეულ იქნა ირაკლი ოქრუაშვილის სადღეგრძელოს დალევაში (“სადაც არის და როგორც არის” შინაარსით), რაც ნიშნავს რომ ექს თავდაცვის მინისტრი არ ეშვება თავის შავ–ბნელ გეგმებს და ახალ დარტყმას უმზადებს ქართულ სახლმწიფოებრიობას.

ამჯერად “ვითომ”, “ვაი”, “ძალით”, “ნა” და “სა”–მ ანალიზის დაწყებაც ვერ მოასწრეს და მათ ისევ აჯობა “ვა” და “ნო”–მ. გამარჯვების მორიგი მანიფესტი იხილეთ შესაბამისი სამინისტროს ვებ–გვერდზე.