ღრუბელო გაბრაზდი, იტირე, იწვიმე,
ჩემს გოგოს ის უყვარს, სახეს რომ უსველებ.
ვიცი რომ ჩემსავით შენც მასზე იფიქრებ
და მხოლოდ მაგიტომ მთვარეს შუქს უბნელებ.

ღრუბელო გაბრაზდი, იტირე, იწვიმე,
შენ კი გაუღიმე ჩემს გოგოს ზეციდან.
ვიცი ვერ დაგიშლი, მიდი და იცინე,
მე კი ჩემს შავ გულში დავფერფლავ ფენიქსად.

აზრები, გრძნობები, ვარსკვლავებს ერევა,
უძილო ღამეებს დასჩემდათ სიწითლე.
შენ ხომ მას ჩემსავით ვერასდროს შეხედავ,
ხოდა შენც გაბრაზდი, იტირე, იწვიმე...