ახლა ისევ, ისე გადის დრო და თუმცა,
მაინც უსასრულო არის ყველაფერი,
აწმყო გარინდულა, მომავალი დუმს და,
წარსულს გაუხსნია გული მშვენიერი.


სადღაც მოგონებებს ქარი დანებდება,
და სულს მოედება სევდა ნაღვლიანი,
ნეტავი, თუ ოდესმე  დრო გაჩერდება?
ანდა წუთისოფლის უსაზღვრო ტრიალი.


რაღაც უსასრულო წამის გარინდება,
ამაოება  გარშემო  მყოფელი,
ეს დროც გადაივლის ფიქრში დაინთქმება,
ცრემლად დაიღვრება წუთისოფელი...