უბერავს ქარი ფოთლები,
ნაირფერებად ცვივიან,
და დროთა-ჟამის წუთები,
თვალის ჩინივით მიჰქრიან...


ოხ, რა ხანია გაფრინდნენ.
აღმოსავლეთით ჩიტები,
ტკბილო ზმანებავ სად წახველ?
ნეტავი არ დაბრუნდები.


ააფრიალა ქარმა ფოთლები,
შემოდგომაა ცას ნისლი ჰბურავს,
ბუჩქებში შაშვი ჭახჭახებს ტკბილად,
მთებს თოვლი,  თეთრად გადაუხურავთ.


დგანან ხეები ჩაფიქრებულნი,
სთვლემენ სიზმრებში, სადღაც მიჰქრიან,
და  დღენი,  ჩვენი გადარეულნი,
ნეტა ვიცოდე საით მიდიან....