და ცხელი სუნთქვით გამკრთალი წამი
კვლავ დამაბრუნებს შენთან ლექსებით,
ო, სათნოებავ, მიწოდე ნამი
ქალურ სიკეთის დაიმედებით.
მე წაწალივით გრძნობების ტყვე ვარ
და უჩვეულო ფიქრით ვმაღლდები
წაწალო ჩემო, ამ ღამისთევას
ჩამოაშორე თეთრი ფარდები.
უნდა ავიღრა ჩემს სამზეოზე
და არსებობა ჩემი გავკვალო,
იქ გადავიხდით ლამაზ დღეობებს.
წაწალო, ჩემი სულის წაწალო.
მევსება უბე რძისფერ ოცნებით,
მთვარის ღიმილი გაბმულა თმაში,
ო, თეთრო ღამევ, მართლა გშორდები,
ბავშვის პერანგი გავკიდე ქარში.
---------




ეს ლექსი იყო ადრე განთავსებული მგრამ რამდენიმე  სტროფი აკლდა, ამიტომაც ისევ წარმოგიდგენთ. იმედია არ მიწყენთ. :)