არ დაგებლოკე და იქ მოგწერდი :დ
საღოლ ნია-კო, ძლიერი ხარ!
გაღიარებ :დ
ოღონდ როგორც პოეტი ცოტა ვერ.
ჰო მაგაზეა ზუსტად ნათქვამი, თორემ სხვა შემთხვევებზე ჯერ არ თქმულა :დ
ასეთი მაგარი და შეგნებული რომ ხართ რატომ მეპასუხებით ძალიან მაინტერესებს
დიდი ბოდიში რომ ბევრი განერვიულეთ
წარმატებები.
მე ვსწავლობ, ვსწავლობ, ვაი რომ თქვენ გაქვთ სწავლა დამთავრებული თუ მიტოვებული, ნუ როგორცაა, არადა სწორად ავხსენი ყველაფერი.

ადამიანის თავხედობას საზღვარი არა აქვსო, ამაზეა ნათქვამი. პირადში მოწერილს რომ კაცი (ვიმეორებ, კაცი) მერე კომენტარად გამოაქვეყნებს, თანაც თავდაპირველად თვითონ დაწერს, პირადში მოწერებს არ ვართო და ისევ თვითონ მოგწერს პირადში პირველად, ასეთ საქციელს რა ქვია, ვინმე თუ ამიხსნის, კარგი იქნება :)
მოკლედ, ისწავლე, ბექა, ისწავლე და მერე ასწავლე სხვებს, ეს ერთი, მეორე:
"რა ძნელია, ასწავლო უვიცს, რომელიც უკვე მასწავლებელი გახდა!" – წმინდა ნიკოლოზ სერბი.
ჰე, ახლა ამ სიტყვების გამეორებისა და აქ გამოყენებისთვის ჩამქოლეთ :)

მოკლედ, ბავშვო, გაიარე რა... :) ღმერთმა დამიფაროს, ქართული ენის გრამატიკისა და სასვენი ნიშნების გამოყენების სწავლება შენგან დამჭირდეს. მძიმე ინტონაციით არ იწერება, გენაცვალე :) მკაცრად განსაზღვრული წესები აქვს ქართულ ენას და მართლწერას, პუნქტუაციას. ------> კარგი იქნებოდა, ღვარძლის ფრქვევის ნაცვლად, კარგი იქნებოდა<----- გადაგეხედათ გრამატიკისთვის. პასუხის მოწერისგან თავს ნუ შეიწუხებთ, გბლოკავთ პირადში :)

ჰაჰ, სასაცილოა ნამდვილად, ეგ ლიტერატურაში, ნაწარმოების წერისას აქვს მკაცრად განსაზღვრული წესები პუნქტუაციას და თქვენთან მიმოწერა ნამეტანი შორს არის ჭეშმარიტი ლიტერატურული ნაწარმოების შექმნისგან.

~ჭუპრში დამალულ პეპელას ვგავარ...
წამიც და გარეთ გამოვფრინდები...~

რომ თავისუფლება დაბადებიდან ჩვენი ხვედრია,
შემდეგ კი ვკარგავთ:
დროთა დინების,
ყოფიერების ფუჭი ხმაურის
თუ ჩვენივე უსუსურობის გამო...
მერე კი... მთელი ცხოვრება ვეძებთ...


5555

მოგიკითხე ნია-კო..:-*

თავისუფლება ორჯერ გვეძლევა:
დაბადებისას და სიკვდილის წინ...
ჯერ მხოლოდ ვტკბები მოლოდინით...
მე ხომ ზეცა მელოდება...  +5  სუფთასულიანო!!!

მიყვარს შენი ნაწერები, ახლოსს ხარ ჩემთან...

''თავისუფლება ლომთა ხვედრია''.

რომ თავისუფლება დაბადებიდან ჩვენი ხვედრია,
შემდეგ კი ვკარგავთ:
დროთა დინების,
ყოფიერების ფუჭი ხმაურის
თუ ჩვენივე უსუსურობის გამო...
მერე კი... მთელი ცხოვრება ვეძებთ...

მართლაც++

ეს ჯერ არ ვიცი...
არ ვიცი, რომ თავისუფლება ორჯერ გვეძლევა:
დაბადებისას და სიკვდილის წინ...
ჯერ მხოლოდ ვტკბები მოლოდინით...
მე ხომ ზეცა მელოდება...


:)

მე არ...მომიტევეთ.
წარმატებები
პატივისცემით
ბოლერო(ბესარიონ დიოსკურიელი)

თავისუფლება ორჯერ გვეძლევა:
დაბადებისას და სიკვდილის წინ...

ნი