 | ავტორი: ჩამი ჟანრი: პოეზია 1 თებერვალი, 2012 |
სამყარო ერთი სიტყვა ერთადერთი რეალობა და ჩვენ ვინ ვართ ამ სამყაროში, ვერავინ იტყვის.. ჩვენც ისეთივე საგნები ვართ, როგორც საფერფლე, როგორც ეს სკამი, რომ დაარტყამ და რომ ვეღარ გამოიყენებ ანუ მოკვდება ზუსტად ისე, მე რომ მოვკვდები და ისიც ისევ, ამ სამყაროს ნაწილი რჩება როგორც მე მაშინ, როცა თუნდაც გარდავიცვლები. აქ რაღაც ხდება, უფრო მეტი, ვიდრე სიცოცხლე, უფრო მძიმე, ვიდრე სიკვდილი. შეიძლება ჩვენ კადრები ვართ ფილმი, რომელიც მათ გადაიღეს სწორედ ისე, ჩვენ რომ ვიღებთ, ჩვენ რომ ვიგონებთ.. იქნებ ისე შევრჩით ჰაერს, როგორც ბგერები რომლებიც ზუსტად იმდენჯერ ისმის, რამდენჯერაც გამოიხმობენ. იქნებ ვიღაცის ფიქრები ვართ, ისე, როგორც ჩემი_თაკანე. ___________ __________ ___________ __________ სამყარო, სახლი სადაც ვცხოვრობთ, სახლი, სადაც ბევრი სახლია_ ჭიანჭველის, დათვის, ჟირაფის სადაც სხეულებს ინსტიქტები გვაერთიანებს და უამრავი საფრთხის მიღმა ჯერ კვლავ ვგრძელდებით.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
5. დაარტყამ სწორი ფორმაა..
მე თუ ვიღაცის ფიქრი ვარ და ამის შესახებ არ ვარ ინფორმირებული, ვიღაცის მოგონილი და ა.შ. მაგისი დედაც ასეთ დღეში რომ მაგდებს, ან დროზე სამსახური მაშოვნინოს. დაარტყამ სწორი ფორმაა..
მე თუ ვიღაცის ფიქრი ვარ და ამის შესახებ არ ვარ ინფორმირებული, ვიღაცის მოგონილი და ა.შ. მაგისი დედაც ასეთ დღეში რომ მაგდებს, ან დროზე სამსახური მაშოვნინოს.
4. გული მწტდება, რომ ცოტა მკითხველი აღმოაჩნდა ამ ნაწერს. გული მწტდება, რომ ცოტა მკითხველი აღმოაჩნდა ამ ნაწერს.
3. აქ რაღაც ხდება, უფრო მეტი, ვიდრე სიცოცხლე, უფრო მძიმე, ვიდრე სიკვდილი.
კარგია! აქ რაღაც ხდება, უფრო მეტი, ვიდრე სიცოცხლე, უფრო მძიმე, ვიდრე სიკვდილი.
კარგია!
2. მიუხედავად მცირე ხარვეზებისა,ლექსმა მაინც მომხიბლა! :)
"იქნებ ვიღაცის ფიქრები ვართ, ისე, როგორც ჩემი_თაკანე."
ჰეჰ,მომწონს და ნეტა მეც ფიქრი ვიყო,ვიღაცისა,მეორე წამს დავიწყებული... :) მიუხედავად მცირე ხარვეზებისა,ლექსმა მაინც მომხიბლა! :)
"იქნებ ვიღაცის ფიქრები ვართ, ისე, როგორც ჩემი_თაკანე."
ჰეჰ,მომწონს და ნეტა მეც ფიქრი ვიყო,ვიღაცისა,მეორე წამს დავიწყებული... :)
1. http://breathingearth.net/ http://breathingearth.net/
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|