365 დღე წელიწადში სიჩქარით


            ანის

ასე აჯობებს - ვისკიში წყალი გავაზავოთ,
სადაც ჩემია, შენი თვალებიც იქ არიან,
ერთადერთი ხარ, ერთადორი, ან ერთადსამი
შენ ვერასოდეს იქნები
და ეს მიხარია.
სადღაც მანქანის ძრავა ხმაურობს თანხმოვნებით,
ბოლო ღერიდან ერთი ნაფაზიც მიწილადე,
ბედნიერება ახლა ძალიან ახლოს არი...
უფრო შორია გაღიმებიდან სიცილამდე.
გაჩუმებულმა, ცივი თითებით ჩამატარე
წარბის (მარცხენა) დაღმართი -
მცირე დაქანების,
როგორ მიყვარხარ, ნუ მათქმევინებ
და მარტივად -
სულ ერთად ვიყოთ
და თუნდაც გვერქვას საყვარლები!

                               
                ................................................

წარმოიდგინე შენი თავი ჩემს გარეშე,
წარმოიდგინე ჩემი თავი შენს გარეშე,
წარმოიდგინე გურამ რჩეულიშვილი კოსმოსში
( "ნელი ტანგოს " ავტორს
სივრცე გაგიჟებით უყვარდა),
წარმოიდგინე კაცობრიობა
ერთმანეთისთვის აყოლებული გულისცემით,
წარმოიდგინე სიზარმაცისგან გასუქებული ღმერთი
შვიდი მილიარდი გულის
ერთობლივი ბაგა - ბუგისგან შეწუხებული,
წარმოიდგინე...
ოღონდ, ნუ წარმოიდგენ იმ დღეს
ოცი წლის მერე,
როცა მე და შენ თავს ერთად მოვიკლავთ,
რადგან მაშინ ყველაფერი წარმოუდგენლად თავისთავად უნდა მოხდეს!



                ................................................

შენ იცი, არსებობენ დიდი პოეტები,
რომლებსაც საშუალო დონის პოეტები ეტმასნებიან
და მათთან მეგობრობას იჩემებენ,
თუმცა, შენ ისიც იცი,
რომ მე საკმაოდ თავდაჯერებული ვარ საიმისოდ,
დიდი პოეტთან მეგობრობით
და მასზე დაწერილი მოგონებებით
შემოვრჩე ისტორიას!

მე ვიცი, არსებობენ ქალები,
რომლებიც პოეტების შეყვარებულობას
თავგამოდებით იბრალებენ,
თუმცა მე ისიც ვიცი,
რომ შენ საკმაოდ თავდაჯერებული ხარ საიმისოდ,
ჩემთან ყოფნის გამო შემორჩე ისტორიას,
რადგან შენ პოეტის პოეტი შეყვარებული ხარ!


              ................................................ 

ლექსში, ასეა, შენც ხომ იცი
კარგად, ვით არი:
რაღაცა დოზით ყოველთვის ჩანს,
თვითონ ვინცა ხარ,
მე მაპატიე, ყველაფერი
თუ არ გითხარი
და დანარჩენი მომავლისთვის
შემოვინახე.
თარიღს და ადგილს არ მივაწერ
(როგორც აქამდე) -
ეს ლექსიც იყოს თავხედური
სულისკვეთების,
ამის მიზეზი მარტივია:
შედევრს, დროსა და
სივრცეში, ვფიქრობ, არ სჭირება
დაკონკრეტება!



ქრ. შობიდან შ. შობამდე

            ანის



    მე გავზარმაცდი! საკუთარი თავი მიზიდავს,
    ხდება ხანდახან, გამოსავალს სულაც არ ვეძებთ,
    დგას საქართველო გამომწვევი, როგორც გრიზეტი
1. და გამვლელებთან უყოყმანოდ იყოფს სარეცელს.
    მომატებული (შესამჩნევად) ვწვები ჰამაკში,
    გუგებზე გამცვდარ ქუთუთოებს წყვილად ვიფარებ,
    "თავისებური ნაგავია ყველა სულმოკლე,
2. სულსაშუალო, თუ სულგრძელი ხელისუფალი" -
    ვფიქრობ და მერე შენზე ვფიქრობ, მთელი მარაგი
    მოთმინებისა გამეფლანგა, თუმცა ის კია,
    რომ, როგორც იქნა, ბოლო - ბოლო მეც ხომ შევიგნე -
3. ლექსების წერა საშინელი ეგოიზმია...
    ჩვენ ერთმანეთი, რათქმაუნდა ვეღარ ვიკმარეთ,
    ღია ვერანდა. ადაჯიო. ღვინო. სპაგეტი.
    არ გეთანხმები, როცა ამბობ, თურმე ბრწყინვალედ
4. მე სიცრუეში ნებისმიერს მივცემ გაკვეთილს.
    ჩვენი ცოდვები რაც არ უნდა კარგად დავმალოთ,
    ფუჭი შრომაა, რადგან ბრძენნი როგორც ამბობენ:
    "ის (ღმერთი. ბ. ა.) მოვა მაშინ, როცა არ ველით,
5. სულაც არ უნად ამისათვის ჩვენი თანხმობა..."
    დაუკრავს მთვრალი ანგელოზი მტვრიან არფაზე,
    შეგვისწავლიან მთვარის ლუპით, როგორც მიკრობებს,
    ჩვენზე სუყველა ისე ფიქრობს ჩემო ძვირფასო,
6. როგორც თვით იგი ღირსია, რომ უნდა ფიქრობდეს!..
    ახლა ის დროა, მომაყოლო ერთი ზღაპარი,
    ღია ფანჯრიდან მოჩიტული მზერა აფრინო,
    მავანთა დარად, იმედია არ გაიკვირვებ -
7. ოცდაოთხი წლის რვა რომ არი ახლა აპრილი,
    ხოდა ალუჩას გაუთეთრდა სუსტი ტოტები,
    მდგმური მერცხალიც რა ხანია უკვე მოფრინდა,
    დაე, იესომ მაპატიოს ეს შეცოდება -
8. წელთა აღრიცხვა მე დავიწყე შენი შობიდან!

                              შ. შობიდან 24 წლის აპრილი