ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: ტიტე
ჟანრი: პოეზია
8 აპრილი, 2012


  ჩამოტვირთვა

Zeitgeist

                                                        The true terrorists of our world do not meet at the docks at midnight, or
                                                                                        scream "Allahu Akbar" before some violent action.

                                                                                                                                  Zeitgeist: The movie

                                      ”სული ღვთისა” (რუახ ელოჰიმ) არ ებრძვის წყალს, არამედ, როგორც კრუხი,
                                                              დაბუდებულია მასზე, რათა წიწილივით გამოჩეკოს სამყარო.

                                                                                                                                        ზურაბ კიკნაძე





მე დავიფიცე, ჩემი სული აივსო ფიცით,
როცა მსოფლიო, ისევ ნიცშეს დაკრულზე ცეკვავს,
დევკალიონი, გილგამეში, უთანაფიშთი,
თუ მერვე ნოე?
დავიჯერო ღმერთი ისევ ახლიდან ჩეკავს
სამყაროს?
ნიცშე ამბობდა: “ღმერთი მოკვდა”,
მაშინ ღმერთი, იერუსალიმისთვის ტიროდა,
მაგრამ ღმერთმა თქვა: “ნიცშე მოკვდა”
და ნიცშე მოკვდა.

ვინ გაექცევა ომნიპოტენტური არსების
ნებას, დემიურგისგან განსხვავებით, როგორც
თვითნება ბავშვი, სიყვარულს აფრქვევს უანგაროდ
და ანგარებით თითხნის კაცის ბინძური ხელი
საბანკო სისტემას, მერე სიყვარულს ვოლ სტრიტზე
ჰყიდის და კოცნის სამშობლოს თავხედურად, როგორც
იუდა.

მოდი, გაჩვენო რა ვუქენით შენს დედამიწას,
რა გჭირს, ვეღარ ცნობ, ცისფერის მაგივრად რომ უკვე
შავია, რომ თავზე დამდგარი ცეკვავს ბრეიკ დანსს,
ისე ხურს, როგორც ლავა, ნავთობი და გეიზერი.
მოდი, გაჩვენო ყველაფერი და არაფერი,
რომ როკ’ენ’როლზე ცეკვავს შენი რჩეული ერი,
დიჯეი ნიცშე, “ვოლუმს” უწევს და ღამის კლუბი
ბობოქრობს.

მე დავიფიცე, ჩემი სული აივსო ფიცით,
აქეთ ვეცე, იქით ვეცე, თუ იმის იქით კიდე,-
მერთმევა აზრი, მერთმევა ძალა და არჩევნებში
ხმა, ვის შევჩივლო, ბარაკ ობამას თუ მაჰათმა

განდის გავუგზავნო დეპეშა იქ, სადაც…არვიცი…
არ  ვიცი იქ რა ხდება, აქ კი მხოლოდ ცინიზმი,
ეგოიზმი ნიცშეანური და ნიცშეიზმი,
კიდევ ფაშიზმი, ტერორიზმი, სხვა უამრავი
“იზმი” და “იზმი”.

თუ კრიშნამურტის გავუგზავნო დეპეშა იქით,
თუ სიდჰართასავით ვიძინო პარინირვანაში?
ვის დაველოდო, იოჰანეს,* ენუქს, ელიას,
კრიშნას, კალის, ვიშნუს თუ ბუდა მაიტრეიას?

თუ სამსახური ვიშონვო და მერე მეასე
სართულის ფანჯრიდან ვუყურო იმ ჭიანჭველებს,
მე რომ უკვე აღარ უნდა ვიკადრო. შემაქე,
მიჯიკე, ან გამიზიარე, ვთქვათ, "პირწიგნაკში"...


მე დავიფიცე, ჩემი სული აივსო ფიცით
და აღარ ვიცი,  აღარ ვიცი, მე აღარ ვიცი,
რა გვეშველება.




* - იოჰანე -  სახელის პირველადი ფორმაა “იეჰხოანან,” რაც  ებრაულიდან თარგმანით ნიშნავს “ღვთის წყალობას.” აქ, ამ სახელის ქვეშ, მოიაზრება იოანე ღვთისმეტყველი, ერთ-ერთი თორმეტთაგანი იესუ ქრისტეს მოციქულებიდან.

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები