შეღება თეთრად მზისფერიმოლი,
გაშალა ციდან მიწამდე აფრა
არა და როგორ მინდოდა თოვლი
არა და როგორ მინდოდა მაგრამ...

მთელი ცხოვრება დენის ხაზებზე
მწკრივად ჩამომსხდარვბეღურებს ვითვლი
ვუყურებ ხელზე გადახსნილ ვენებს
და ვხედავ როგორ მიათრევს სისხლი

გულისკენ სუნთქვის ბოლო რექვიემს
ვიცი არ მოხვალ... დღეები სველი
ბეღურებივით ჩამწკრივდნენ. იქვე
გელოდი როგორც სამარიტელი

შეღება თეთრად თოვლმა ვენახი
გატეხა ქარმა ზამთართან ფიცი
მე რომ სულ ცოტა სითბო მენახა
მე რომ სულ ცოტა... მაგრამ რა ვიცი

რომ ყველა ჩემი ცოდვილი წვეთი
ისევე გტკივა შენ როგორც მაშინ
ჯვარს რომ გაცვეს და ჩემსავით გვერდით
არავინ გყავდა... და მერე ქარში

ვიმღერებ ბოლო მომაკვდავ სოლოს
დავტოვებ ფოთლებს, დავტოვებ თეთრი
ხეების ჩრდილში, ვენახის ბოლოს...
შენამდე მაინც არ მოვალ ეტლით

სეღება წითლად მზისფერი მოლი
გაშალაციდან მიწამდე აფრა
არა და როგორ მინდოდა თოვლი
არა და როგორ მინდოდა, მაგრამ...