ნეტავ, მეც მქონდეს ფრთები...
ვიფრენდი თქვენთან ცაში,
შემოვიფრენდი მთაბარს,
დარდებს ვფანტავდი ქარში...
ახლა მიწაზე დამაქვს
ფიქრები, როგროც ბარგი,
ცოტა ღიმილიც დამაქვს,
და ალბათ ცოტა დარდიც...
თქვენ არ უფრთხებით წვიმას,
და არ გაშჳნებთ ქარი,
მზესთან ღრუბლებში ახვალთ
და ცისარტყელას გაშლით,
მერე მიყვებით ამბებს,
და ფერად_ფერად ზღაპრებს,
ღრუბლებში ფრენით როგორ,
იქარვებთ თქვენ თქვენს ნაღველს,
თუ როგრო გიყვართ ფრენა,
ნავარდობთ როგრ ცაში,
და როგორ გსიამოვნებთ
ფრთების დაფერთხვა ქარში.
მე კი, გიყურებთ, ვტკბები,
თქვენი ფარფატით მაღლა.
ო, როგო მინდა იცით?!
თქვენსავით ფრთების გაშლა.
შემოვიფრენდი მთაბარს,
დარდბეს ვფანტავდი ქარში,
ახლა გიყვებით ზღაპარს
როგორ ვიფრენდი ცაში...