შენს გულში ვწევარ,
ვით ჩვილი ბავშვი ერთგულ ხელებში
და ვითვლი წუთებს...
რომ გაიზარდოს ჩვენი სიყვარული
და მყარი გახდეს.
ხანდახან ისე სავსე არის
ეს ყველაფერი
უჩვენო ფიქრით
სიცივე მიპყრობს...
მეშინია რომ არ დავმთავრდეთ.
ჩვენ ორივენი
ერთმანეთის თვალებით ვხედავთ,
ერთი გული გვაქვს
თუმც ცალ-ცალკე მიდიან გზები
ერთმანეთის გადასაკვეთად
/და მაინც ერთად/...
ეკალ-ბარდებით ავსებულა ჩვენი ბილიკი...
ვკაფავთ ნელ-ნელა
დუმილით და ...
ვამბობთ ორივე:
"ყველაფერი იქნება კარგად..."
მაგრამ ხანდახან
ჰო, ხანდახან სიცივე მიპყრობს
/გაუბედავებს მუდამ ასე გაურბის ბედი/.
ამ ერთგულებამ
სადღაც უნდა აშენოს სახლი
სადაც ფანჯრებზე ეწერება ჩვენი სახელი,
კარებს ჩავკეტავთ,
უცხო თვალმა რომ არ გაგვთვალოს
გამოვაზამთრებთ ჩვენს სიყვარულს
ბავშვივით თოთოს
რომ გახდეს მყარი, მარადიული...
შენს გულში ვწევარ...
მეშინია, რომ არ დავმთავრდეთ,
გაფანტე შიში